08.03.2024
Ανάρτηση στα socialmedia του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Στέφανου Κασσελάκη, για την «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας»
Σήμερα δεν είναι μια ημέρα γιορτής, όσο ζούμε σε μια κοινωνία που η βαναυσότητα της έμφυλης βίας είναι παρούσα και οι ανισότητες κυριαρχούν.
Όσο ο αριθμός βγαίνει μικρότερος στο μέτρημα και η πολιτεία δεν αναλαμβάνει ουσιαστικές πρωτοβουλίες. Δεν αρκεί να πενθούμε και να καταδικάζουμε. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας η θεσμική αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» και οι δράσεις της για ορατότητα, κοινωνική πρόνοια και ουσιαστική αλληλεγγύη.
Έχουμε χρέος απέναντι σε όσες έσπασαν τη σιωπή τους και τάχθηκαν στην πρώτη γραμμή του κινήματος του metoo, χρέος σε όσες καθημερινά δίνουν τη μάχη απέναντι στην πατριαρχία και τον σεξισμό στους χώρους εργασίας τους, στους δρόμους, στο ίδιο τους το σπίτι, χρέος στις γενιές που αγωνίστηκαν αλλά και σε αυτές που έρχονται, να παραδώσουμε έναν διαφορετικό κόσμο.
Έναν κόσμο όπου κάθε θηλυκότητα θα αισθάνεται ασφάλεια.
Έναν κόσμο συμπερίληψης και ισότητας.
Έναν δίκαιο κόσμο.
08/03/24
Μήνυμα του Περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά για την Ημέρα της Γυναίκας
«Κάθε χρόνο, στις 8 Μαρτίου θυμόμαστε και γιορτάζουμε τους αγώνες που έχει δώσει η γυναίκα σε όλο τον κόσμο για να διεκδικήσει το αυτονόητο: την ισότητα και την ίση μεταχείριση.
Ίσως φανώ αιρετικός, αλλά θα ήθελα να μην υπάρχει αυτή η μέρα. Να μην γιορτάζεται ως μία ακόμα εθιμοτυπική επέτειος, αλλά να είναι παρούσα κάθε μέρα και με κάθε τρόπο.
Πιστεύω ότι δεν χρειαζόμαστε επετείους, για να υπενθυμίζουμε την αξία της γυναίκας.
Δεν χρειαζόμαστε επετείους, για να τιμούμε την απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη ισότητα στα δικαιώματα των φύλων.
Ταξιδεύοντας ανά την Ελλάδα για την πανδημία, όταν συνεργαζόμουν με γυναίκες σε κρίσιμα πόστα για την ανθρώπινη ζωή -πιλότους, συντονιστές, γιατρούς και ηρωικές νοσηλεύτριες- σκεφτόμουν συχνά ότι, ναι, επιτέλους, οι γυναίκες έχουν αλώσει κάθε παλιό επαγγελματικό οχυρό. Έχω γνωρίσει -και νομίζω όλοι μας- πολύ χειρότερους άνδρες οδηγούς από ό,τι γυναίκες. Κι έχω συναντήσει γυναίκες, σε υποτίθεται «αντρικές» δουλειές, που με έπεισαν ότι το κλισέ περί «αδύναμου φύλου» είναι ένας από τους μεγαλύτερους μύθους όλων των εποχών. Οφείλουμε ωστόσο να αναλογιστούμε, αν το 2024 τα δύο φύλα απολαμβάνουν παντού και πάντα τα ίδια δικαιώματα. Και οφείλουμε να αγωνιζόμαστε για αυτό, διαλύοντας τα στερεότυπα. Και αλλάζοντας τις νοοτροπίες. Η υποτίμηση -για παράδειγμα- των γυναικών που σπουδάζουν, δημιουργούν και προσφέρουν, που μεγαλουργούν στις επιστήμες και στην έρευνα, και κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο, είναι μια πρακτική απαράδεκτη -και ένα δείγμα βαθύτατου συντηρητισμού.
Και φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ένα από τα πιο ευαίσθητα θέματα: τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο, χάρη στη γενναιότητα θυμάτων που έσπασαν το τείχος της σιωπής, βγαίνουν στο φως η παρενόχληση, η κακοποίηση και η ανοιχτή βία που υφίστανται πολλές γυναίκες. Η μηδενική ανοχή σε κάθε κρούσμα βίας, λεκτικής, ψυχολογικής ή σωματικής, αποτελεί καθήκον της Πολιτείας. Της κοινωνίας. Όλων μας.
Επ’ ευκαιρία, λοιπόν, της σημερινής «Ημέρας της Γυναίκας», ας προσπαθήσουμε όλοι να κάνουμε μια καινούργια αρχή. Ας υποσχεθούμε ότι θα ξεριζώσουμε κάθε προκατάληψη και ότι θα δώσουμε σε κάθε γυναίκα τη θέση που της αξίζει. Παντού».
