Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου 1912, κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, υπήρξε ορόσημο στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Η πόλη βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αποτελούσε σημαντικό στρατηγικό κόμβο για τα Βαλκάνια. Για την Ελλάδα, η κατάληψη της Θεσσαλονίκης ήταν ζωτικής σημασίας, καθώς αποτελούσε το κλειδί για την επικράτηση στη Μακεδονία.
Ο ελληνικός στρατός, υπό την ηγεσία του Διαδόχου Κωνσταντίνου, προχώρησε ταχύτατα προς τη Θεσσαλονίκη μετά τις νίκες στο Σαραντάπορο και τα Γιαννιτσά. Στις 25 Οκτωβρίου, τα ελληνικά στρατεύματα βρίσκονταν στα περίχωρα της πόλης, ενώ βουλγαρικές δυνάμεις πλησίαζαν από τα βόρεια. Ο Οθωμανός διοικητής της Θεσσαλονίκης, Χασάν Ταξίν Πασάς, αναγνωρίζοντας ότι δεν μπορούσε να υπερασπιστεί την πόλη, συμφώνησε να την παραδώσει άνευ όρων, υπογράφοντας συνθηκολόγηση με τον ελληνικό στρατό. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού απέστειλε στις 19:00 της 26ης Οκτωβρίου αντιπροσώπους του στο Στρατηγείο του Χασάν Ταξίν Πασά στη Θεσσαλονίκη για τη σύνταξη των πρωτοκόλλων παραδόσεως της πόλης. Μετά από δίωρη σύσκεψη υπογράφτηκε στις 23:00 της 26ης Οκτωβρίου το εν λόγω πρωτόκολλο παραδόσεως.
Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης αποτέλεσε σημείο καμπής για την ελληνική στρατηγική στη Μακεδονία, ενώ ενίσχυσε τις ελληνικές διεκδικήσεις στα Βαλκάνια.
#ΕλληνικόςΣτρατός, #HellenicArmy
