ATTICANEWS.GR

Member Area
ΥΓΕΙΑ
Πώς περπατάμε στο χιόνι και στον πάγο, αποφεύγοντας το γλίστρημα και την πτώση. ... του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.,
News - ΥΓΕΙΑ
Κυριακή, 08 Ιανουάριος 2017 16:46

Πώς περπατάμε στο χιόνι και στον πάγο, αποφεύγοντας το γλίστρημα και την πτώση.
... του Αλέξανδρου Γιατζίδη,  M.D., medlabnews.gr

Ice



Το χιόνι θέλει εξαιρετικά μεγάλη προσοχή, ιδιαίτερα όταν έχει μετατραπεί σε πάγο. Είναι πολύ εύκολο να γλιστρήσει κανείς και να πέσει, άτσαλα. Τα περισσότερα κατάγματα συμβαίνουν ακριβώς από την πτώση, γλιστρώντας σε ολισθηρή επιφάνεια.

Παρακάτω θα αναφέρουμε οδηγίες που μπορούμε να έχουμε υπόψιν ώστε να αποφύγουμε παραπατήματα και γλιστρήματα περπατώντας στο χιόνι και στον πάγο:



  • Καλό είναι να φοράτε υποδήματα με αντιολισθητική σόλα (πχ κρεπ), και σκληρή ανένδοτη, όχι εύκαμπτη σόλα.
  • Βαδίστε αργά και προσεκτικά κυρίως όταν ο δρόμος έχει πάγο ή είναι γλιστερός ή είναι σκοτεινά. Είναι σημαντικό να μη βιάζεστε όταν περπατάτε στο χιόνι. Ακόμα κι αν έχετε αργήσει και προσπαθείτε να φτάσετε κάπου γρήγορα, να είστε ήρεμοι. Αν βιαστείτε, ίσως να φθάσετε αργά ούτως ή άλλως, λόγω κάποιας πτώσης. Περπατήστε λοιπόν με μικρά και προσεκτικά βήματα για να αποφύγετε την πτώση. Όσο μεγαλώνουμε τα αντανακλαστικά μας αμβλύνονται με αποτέλεσμα σε πιθανή πτώση να μην έχουμε την ετοιμότητα να προφυλαχτούμε προτάσσοντας τα χέρια μας, γι αυτό παιδιά και ηλικιωμένοι πέφτουν πιο συχνά με το πρόσωπο και πιο ανώμαλα με αποτέλεσμα βαρύτερες κακώσεις.
  • Σε περίπτωση που αισθανόσαστε άβολα και έχετε αστάθεια χρήσιμη είναι η χρήση μπαστουνιού ή βακτηρίας.
  • Διατηρήστε το βάρος σας να κλίνει ελαφρώς προς τα εμπρός στο εσωτερικό των ποδιών σας. Αυτό σημαίνει ότι το περπάτημα σας θα μοιάζει λίγο μ’ αυτό του πιγκουίνου. Αυτή η θέση θα είναι πιο σταθερή κατά την προσπάθεια μας να προχωρήσουμε σε μια ολισθηρή επιφάνεια. Αν πέσετε, ενώ περπατάτε σε αυτή τη θέση, είναι πιο πιθανό να πέσετε προς τα εμπρός και όχι προς τα πίσω.
  • Αν έχετε την επιλογή να περπατήσετε σε μια πιο σταθερή επιφάνεια τότε κάντε το. Σε γλιστερό δρόμο προτιμάτε να βαδίζετε σε χώμα ή γρασίδι αντί σε πλακάκι ή άσφαλτο.
  • Περπατήστε κοντά στις άκρες του πεζοδρομίου, όπου κάποιοι έχουν περπατήσει ήδη. Το συγκεντρωμένο χιόνι σε κάποια σημεία του πεζοδρομίου μπορεί γρήγορα να μετατραπεί σε πάγο, το οποίο είναι πολύ πιο ολισθηρό.
  • Επικεντρωθείτε στο περπάτημα. Δώστε προσοχή στο σημείο όπου είσαστε και μην αποπροσανατολίζεστε. Προσπαθήστε να σκεφτείτε μερικά βήματα μπροστά και να σχεδιάσετε τις επόμενες κινήσεις σας, πριν να τις κάνετε. Αυτό θα σας βοηθήσει να διαλέξετε την καλύτερη διαδρομή και να αποφύγετε τις ιδιαίτερα ολισθηρές περιοχές.
  • Σε περίπτωση πάγου ή χιονιού γύρω από το σπίτι χρήσιμο είναι να ρίξετε αλάτι, να καθαρίσετε τον πάγο και να περιορίσετε τις μετακινήσεις σας.
  • Τέλος το να ασκήστε και να έχετε καλή φυσική κατάσταση βοηθάει στην πιο σταθερή βάδιση και καλύτερη κίνηση διότι οι τένοντες, οι σύνδεσμοι και οι αρθρώσεις κινούνται πιο αρμονικά.

http://medlabgr.blogspot.com/2017/01/falling-on-ice.html



 
Πρώτες βοήθειες μετά από γλίστρημα και πέσιμο (πτώση). Η αρχή αντιμετώπισης R.I.C.E. ...του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D.
News - ΥΓΕΙΑ
Σάββατο, 07 Ιανουάριος 2017 11:08

Πρώτες βοήθειες μετά από γλίστρημα και πέσιμο (πτώση). Η αρχή αντιμετώπισης R.I.C.E.

...του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr

SlipTripFall

 

 

 

Τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση που εσείς ή κάποιος άλλος γλίστρησε και έπεσε;  Ανάλογα με το πιο σημείο του σώματος χτύπησε διαβάστε τι χρειάζεται να κάνετε.

 

Σε όλες τις περιπτώσεις απαιτείται η αρχή Rest Ice Compression Elevation (R.I.C.E.) 

 

Είναι μία αρχή που αφορά την αντιμετώπιση τραυματισμών μαλακών μορίων.

 

Rest – Ανάπαυση - ξεκούραση ή σχετική ξεκούραση. 

 

Ice –O πάγος έχει αναισθητική δράση και μας ανακουφίζει από τον πόνο, μειώνει το μελάνιασμα, την αιμορραγία…Ουσιαστικά τα αιμοφόρα αγγεία ψύχονται και έτσι έχουμε την σύσπαση τους.

 

Compression- Η περίδεση βοηθάει  να αποτραπεί το παραπάνω πρήξιμο και αιμορραγία. Θέλει προσοχή ώστε το σφύξιμο να μην είναι υπερβολικά έντονα …και σταματήσει τελείως την κυκλοφορία του αίματος στην συγκεκριμένη περιοχή του σώματος. Φυσικά το δένουμε ύστερα από την τοποθέτηση του πάγου.

 

Elevation – Ανυψώνουμε το τραυματισμένο σημείο ώστε να μειωθεί ο πόνος λόγω του περιορισμού του πρηξίματος.

 

 

 

 

 

 

Χτύπημα στο κεφάλι

 

 

 

Σε ελαφρύ κτύπημα έχουμε συνήθως μόνο αστεράκια και ένα καρούμπαλο, σε βαρύτερο μπορεί να υπάρξει σοβαρή διάσειση ή ακόμα και θάνατος. Κριτήριο σοβαρότητας μιας κάκωσης στο κεφάλι είναι η έστω και ολιγόλεπτη, απώλεια των αισθήσεων, που παραπέμπει σε διάσειση. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να γίνει μεταφορά του τραυματία σε νοσοκομείο. Εάν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, παρακολουθεί κανείς για τις επόμενες 24 ώρες την πιθανή εμφάνιση έντονου πονοκεφάλου, εμετού, λήθαργου ή επιληψίας. Φυσικά απαιτούνται (Rest Ice Compression Elevation) R.I.C.E. και ράμματα εφ' όσον υπάρχει ανοικτό τραύμα.

 

 

 

 

 

Κάκωση μεσοσπονδύλιου δίσκου

 

 

 

Ιδιαίτερα κινδυνεύει η περιοχή της μέσης στην οποία οι οσφυϊκοί σπόνδυλοι δέχονται τεράστια φορτία, ιδίως με τη σπονδυλική στήλη σε κάμψη, δηλαδή όταν σηκώνουμε βάρη σκυμμένοι. Κάποια φορά ακούμε ή νιώθουμε ένα ‘κρακ’. Όταν ο πόνος στη μέση είναι ξαφνικός και αντανακλά κατά μήκος του ενός από τα δυο πόδια, είναι πιθανόν να έχουμε πρόπτωση κάποιου δίσκου (δισκοκήλη). Παρ όλη τη δραματική εικόνα δεν είναι κάτι χειρουργικά επείγον - αυτό που χρειάζεται σε πρώτη φάση είναι ανάπαυση στο κρεβάτι σε οποιαδήποτε στάση ανακουφίζει τον πάσχοντα. Παρέχονται αντιφλεγμονώδη (με φαγητό), αναλγητικά, μυοχαλαρωτικά.

 

 

 

Κακώσεις ώμου

 

 

 

Η πιο δραματική κάκωση είναι το εξάρθρημα του ώμου, που οφείλεται συνήθως σε πτώση με το βραχίονα ανοικτό (χέρι ψηλά). Δυστυχώς, σπάνια μπορεί να αναταχθεί από μη ειδικό. Ο τραυματίας έχει αφόρητους πόνους και την αίσθηση ότι ο ώμος του έχει ‘βγεί’. Καμιά φορά, ειδικά εάν δεν είναι η πρώτη φορά που βγαίνει ο ώμος, ο ασθενής επιτυγχάνει μόνος του την ανάταξη. Διαφορετικά οι πρώτες βοήθειες είναι η χορήγηση του πιο δυνατού αναλγητικού που έχουμε στο σκάφος και η ανάρτηση του άκρου σε όποια θέση βολεύει τον τραυματία έως τη διακομιδή του σε νοσοκομείο.

 

 

 

Συχνότερο από το εξάρθρημα του ώμου είναι το εξάρθρημα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης, το οποίο είναι αποτέλεσμα πτώσης πάνω στην ‘γωνιά’ του ώμου με τον βραχίονα ‘κλειστό’ (χέρι χαμηλά). Η διάγνωση είναι εύκολη καθόσον υπάρχει εμφανής παραμόρφωση με την άκρη της κλείδας να εξέχει προς τα επάνω. Το μόνο που απαιτείται είναι η ακινητοποίηση του άκρου με σάκο ανάρτησης. Ο πόνος μετά τις πρώτες 24 ώρες μειώνεται σημαντικά.

 

 

 

Συνιστώνται σάκος ανάρτησης, αναλγητικά, πάγο στην ακρωμιοκλειδική μόνο.

 

 

 

 

 

Κάταγμα πηχεοκαρπικής

 

 

 

Το κάταγμα της πηχεοκαρπικής (καρπού) είναι το συχνότερο από τα κατάγματα του άνω άκρου και οφείλεται συνήθως σε πτώση. Επειδή η διαφορά ανάμεσα σε ένα κάταγμα ή απλό διάστρεμμα στην περιοχή δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί από μη ειδικό, συνίσταται σε κάθε περίπτωση ακινητοποίηση του καρπού σε νάρθηκα έως ότου γίνει ακτινογραφία.

 

 

 

Απαραίτητη η παροχή R.I.C.E. και αναλγητικών.

 

 

 

 

 

Κακώσεις άκρας χείρας / δακτύλων

 

 

 

Τα κατάγματα και τα εξαρθρήματα των δακτύλων και των μετακαρπίων είναι επικίνδυνα. Συνήθως στις περιπτώσεις αυτές η διάγνωση είναι δυνατή δια γυμνού οφθαλμού, λόγω της ευκρινούς παραμόρφωσης. Στις περιπτώσεις που υπάρχει κάκωση τενόντων (ο ασθενής αδυνατεί να κουνήσει ένα δάκτυλο, ενώ μπορούμε εμείς να το κουνήσουμε παθητικά χωρίς πρόβλημα), ή νεύρων (υπάρχει υπαισθησία ή αναισθησία στο άγγιγμα σε τμήμα του χεριού). Συνήθως έχουμε και ανοιχτό τραύμα, το οποίο πρέπει να περιδέσουμε πριν τη μεταφορά σε νοσοκομείο. Το απλό κάταγμα δακτύλου μπορούμε να το ακινητοποιήσουμε συνδέοντας με στενές λωρίδες Leukoplast τις 3 φάλαγγες των δακτύλων με τις αντίστοιχες του διπλανού, έτσι ώστε να κινούνται μαζί. R.I.C.E., αναλγητικά.

 

 

 

Θλάσεις προσαγωγών

 

 

 

Το αποτέλεσμα της ταυτόχρονης στήριξης σε επιφάνειες που απομακρύνονται (από σκάφος σε dinghy ή ανάμεσα σε δυο σκάφη) είναι να ανοίξουν τα πόδια και να προκληθεί θλάση στους προσαγωγούς. Εκτός από τον πόνο στην περιοχή που μπορεί να επιμείνει και ένα μήνα, οι θλάσεις των προσαγωγών δεν δημιουργούν ιδιαίτερα προβλήματα. Απαιτούνται R.I.C.E., αντιφλεγμονώδη

 

 

 

Θλάση γαστροκνημίου - ρήξη Αχιλλείου τένοντα

 

 

 

Ο κλασικός μηχανισμός είναι απότομο sprint ή άλμα. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως θλάση στο μυ της γάμπας (γαστροκνήμιος), αλλά σε κάποιες περιπτώσεις (τυπικά ηλικίες 40-50) μπορεί ο Αχίλλειος τένοντας να υποστεί ρήξη. Στην πρώτη περίπτωση νοιώθουμε ξαφνικά έντονο πόνο στη γάμπα, στη δεύτερη την αίσθηση ότι κάποιος μας κλώτσησε από πίσω. Θυμίζουμε R.I.C.E., αντιφλεγμονώδη / αναλγητικά, πατερίτσες

 

 

 

Κακώσεις γόνατος

 

 

 

Η συχνότερη κάκωση είναι η ρήξη του έσω πλάγιου συνδέσμου, που οφείλεται πάντοτε σε τραυματισμό και η ρήξη ενός των μηνίσκων, που μπορεί να οφείλεται και σε χρόνια επαναληπτική επιβάρυνση. Η κάκωση του έσω πλαγίου συνδέσμου οφείλεται συνήθως σε στραβοπάτημα ή πτώση κατά την οποία το γόνατο τσακίζει προς τα μέσα.

 

 

 

Η καταπόνηση του μηνίσκου, η οποία συχνά οδηγεί σε ρήξεις, συμβαίνει στη στάση του βαθέως καθίσματος, πολύ συχνή σε εργασίες του σκάφους. Οι ρήξεις μηνίσκων συχνά εμφανίζονται σαν πρήξιμο του γόνατος (ενδοαρθρική συλλογή υγρού - ύδαρθρος), ενώ σε κάποιες περιπτώσεις το σπασμένο κομμάτι μπορεί να μπλοκάρει την κίνηση του γόνατος. Αναγκαία: R.I.C.E. και αντιφλεγμονώδη / αναλγητικά

 

 

Κάκωση ποδοκνημικής

 

 

 

Συνήθως γίνεται από γλίστρημα στην σκάλα ή από παραπάτημα. Ανάλογα με την βαρύτητα της κάκωσης δημιουργείται διάστρεμμα (‘γύρισμα’ του αστραγάλου συνήθως προς τα μέσα με διάταση ή μερική ρήξη των έξω συνδέσμων) ή και κάταγμα ακόμη.

 

 

 

Και στις δυο περιπτώσεις εμφανίζεται οίδημα και πόνος άμεσα. Διαγνωστικά η διαφορά κατάγματος - διαστρέμματος είναι ότι συνήθως στο κάταγμα δεν είναι δυνατή η φόρτιση του σκέλους, ενώ στο διάστρεμμα μετά από λίγες δοκιμές ο τραυματίας μπορεί να πατήσει προσεκτικά χωρίς μεγάλο πόνο. Και σε αυτή την περίπτωση απαραίτητα R.I.C.E, αντιφλεγμονώδη / αναλγητικά, πατερίτσες

 

 

 

Κατάγματα άκρου πόδα / δακτύλων

 

 

 

Συνήθως προκαλούνται από χτύπημα των γυμνών δακτύλων σε προεξέχοντα αντικείμενα (έπιπλα, πόρτες, κ.λπ.). Τα κατάγματα των δακτύλων σπάνια χρήζουν ειδικής θεραπείας, πέρα από τοπική προστασία για τις 10 πρώτες ημέρες που ο πόνος είναι έντονος. Στο μεταξύ μπορεί κανείς να περπατά με το βάρος στην πτέρνα. Αντίθετα, τα κατάγματα που γίνονται λίγο πιο ψηλά, στα μετατάρσια ή στο κου-ντε-πιέ, χρήζουν ιατρικής αξιολόγησης. Έως ότου συμβεί αυτό, το σκέλος πρέπει να αποφορτιστεί με πατερίτσες. Για μια ακόμη φορά R.I.C.E., αντιφλεγμονώδη / αναλγητικά και πατερίτσες.

 

 
Πορτοκάλια για τις ιώσεις, την καρδιά, την χοληστερίνη, τα μάτια, την αρθρίτιδα, την αντιγήρανση. ...της Αγγελικής Μήλιου, βιολόγος
News - ΥΓΕΙΑ
Παρασκευή, 06 Ιανουάριος 2017 11:04

Πορτοκάλια για τις ιώσεις, την καρδιά, την χοληστερίνη, τα μάτια, την αρθρίτιδα, την αντιγήρανση.

...της Αγγελικής Μήλιου, βιολόγοςmedlabnews.gr

xym

 

 
Το πορτοκάλι είναι ένα από τα πιο γνωστά εσπεριδοειδή.

 

Ο πιο φυσικός και γευστικός τρόπος για την θωράκιση του οργανισμού μας είναι το πορτοκάλι. Εντάσσοντάς το στην καθημερινή σας διατροφή θα νιώσετε ζωντάνια και ευεξία, ενώ η βιταμίνη C θα σας βοηθήσει να καταπολεμήσετε πιο εύκολα τις εποχικές ιώσεις του χειμώνα..

 

 

Η κατανάλωση πορτοκαλιών βοηθάει στο άσθμα, την βρογχίτιδα, την πνευμονία και τους ρευματισμούς. Είναι επίσης πολύτιμος σύμμαχος στην πρόληψη της πέτρας στους νεφρούς και του διαβήτη και μειώνει τα επίπεδα της χοληστερίνης και την υψηλή πίεση.

 

 

 

Οι θετικές επιδράσεις της βιταμίνης C αφορούν πολλά όργανα: Βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα (δηλαδή την άμυνα του οργανισμού), είναι ευεργετική για την καρδία και τα αγγεία, είναι βασική προϋπόθεση για την παραγωγή του κολλαγόνου που είναι θεμελιώδες στοιχείο δομής των οστών, των χόνδρων, των τενόντων, των συνδέσμων και άλλων οργάνων.

 

 

 

Εκτός από βιταμίνη C, όμως, περιέχει επίσης σάκχαρα, ασβέστιο, φώσφορο, βιταμίνη Α, θειαμίνη, ριβοφλαμίνη και άλλες βιταμίνες του συμπλέγματος Β, μαγνήσιο, ποτάσιο, σίδηρο και ψευδάργυρο σε μικρό ποσοστό… η λίστα είναι ατελείωτη!

 

 

 

Συγκεκριμένα, 1 ποτήρι φυσικός χυμός πορτοκαλιού (250 ml) περιέχει: 
πρωτεΐνες 1,76 g, 
λίπος 0, 496 g, 
υδατάνθρακες 25,792g, 
φυτικές ίνες 0, 496 g, 
ασβέστιο 27,280 mg, 
σίδηρο 0,496 g, 
φώσφορο 42,160 mg, 
βιταμίνη C 124 mg, 
βιταμίνη Β1 0,223 mg, 
φολικό οξύ 74,400 mg. 
Επιπλέον περιέχει περισσότερες από 170 φυτοχημικές ουσίες με αντιοξειδωτικές ιδιότητες που αποτρέπουν την παραγωγή ελευθέρων ριζών, 38 λιμονοειδή που προστατεύουν τον οργανισμό από πολλές μορφές καρκίνου και 60 φλαβονοειδείς χημικές ενώσεις που επίσης «οπλίζουν» το ανθρώπινο σώμα στη μάχη κατά της εμφάνισης του καρκίνου! 

 

 

 

Περιέχει ουσίες με εξέχουσες αντιοξειδωτικές επιδράσεις, προσφέροντας μέγιστη προστασία έναντι της υπέρμετρης παραγωγής των ελευθέρων ριζών, μορίων με ιδιαίτερα βλαπτική επίδραση στο κύτταρο. Οι ουσίες αυτές ανήκουν σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: τα φλαβονοειδή, τα λιμονοειδή και τα καροτενοειδή.

 

 

Ποιά τα οφέλη που προσφέρουν στην υγεία τα πορτοκάλια;

 

 

 

1. Λόγω της περιεκτικότητας τους σε αντιοξειδωτικές ουσίες μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του στόματος, του λάρυγγα και του στομάχου έως και 50%.

 

2. Η καθημερινή κατανάλωση εσπεριδοειδών (1 γκρέιπφρουτ ή 2 πορτοκάλια) έχει αποδειχθεί ότι μειώνει κατά 20% τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, ενώ κατά 19% τον κίνδυνο για εγκεφαλικό.

 

3. Λόγω της αυξημένης περιεκτικότητας του σε βιταμίνη C, δυναμώνει την άμυνα του οργανισμού και καταπολεμά τη δράση των ελευθέρων ριζών που προκαλούν γήρανση και εκφυλιστικές νόσους.

 

4. Ακόμη, ο χυμός τους είναι πλούσιος σε κάλιο (300 mg το ποτήρι), που βοηθά στην αποβολή υγρών και τοξινών, αλλά και σε ασβέστιο (73 mg το ποτήρι) που είναι απαραίτητο για τη σωστή δομή και ανάπτυξη του σκελετού.

 

5. Είναι ευεργετικό σε όλες τις βρογχικές και ασθματικές παθήσεις, καθώς και στις περιπτώσεις αδυναμίας, και θεωρείται τονωτικό για την καρδιά και διεγερτικό για την κυκλοφορία.

 

6. Ερευνητές της Φλόριντα αναφέρουν, επίσης, ότι τα πορτοκάλια και άλλα φρούτα της οικογένειας των κίτρων έχουν την ικανότητα να μειώνουν τη χοληστερίνη. Πολλά στοιχεία δείχνουν ότι η πηκτίνη, μια ίνα στη φλούδα και στις μεμβράνες του πορτοκαλιού-και του γκρέιπφρουτ,-, μειώνει τη χοληστερίνη στους ανθρώπους.

 

7. Ο χυμός πορτοκαλιού από πολύ παλιά χρόνια, χρησιμοποιείται αποτελεσματικά για την καταπολέμηση των ιώσεων.

 

8. Οι ουσίες τανγκερετίνη και κουερσπίνη, που ανευρίσκονται στο πορτοκάλι, εμποδίζουν τη δημιουργία καρκινογόνων ουσιών που προξενούνται από τον καπνό του τσιγάρου. Οι καπνιστές λοιπόν, θα πρέπει να αυξήσετε την κατανάλωση τους.

 

9. Ένα ποτήρι φυσικός χυμός πορτοκαλιού, περιέχει σημαντική ποσότητα φολικού οξέος, το οποίο προστατεύει από καρδιακά επεισόδια, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί βασικό συστατικό στην παρασκευή αίματος.

 

10. Τέλος, σύμφωνα με πολυετή έρευνα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, η συστηματική κατανάλωση πορτοκαλιών προλαμβάνει ασθένειες όπως η αρθρίτιδα, η παχυσαρκία και ο εκφυλισμός της ωχράς κηλίδας του ματιού που αποτελεί τη σημαντικότερη αιτία τύφλωσης στους ηλικιωμένους.

 

Όλα αυτά λοιπόν τα συστατικά κι οι ιδιότητες που του προσθέτουν, θα λέγαμε ότι το ανάγουν από ένα απλό φρούτο σε ένα πολύτιμο φάρμακο και ισχυρό σύμμαχο για την πρόληψη ασθενειών, όπως ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες, τα εγκεφαλικά αλλά και η παχυσαρκία.

 

 

Πορτοκάλια και συντήρηση



Να διαλέγετε σφιχτά πορτοκάλια, βαριά για το μέγεθος τους, για να είναι πιο ζουμερά. Τα πορτοκάλια διατηρούνται αρκετά. Μπορείτε να τα διατηρήσετε σε θερμοκρασία δωματίου ή στο ψυγείο μέχρι δύο εβδομάδες. Ο χυμός και το ξύσμα τους διατηρούνται στην κατάψυξη.

http://medlabgr.blogspot.com/2013/12/blog-post_14.html

 
Χειμερινή κολύμβηση. Τα καλά που προσφέρει στην υγεία και τι πρέπει να προσέξουμε. ...του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.
News - ΥΓΕΙΑ
Πέμπτη, 05 Ιανουάριος 2017 13:41

Χειμερινή κολύμβηση. Τα καλά που προσφέρει στην υγεία και τι πρέπει να προσέξουμε.
...του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.medlabnews.gr

fwt1



Tο κολύμπι είναι ένας τρόπος ζωής για όλες τις εποχές, για όλες τις ηλικίες. Κατά την κολύμβηση γυμνάζονται όλοι οι μύες του σώματός μας, αναπνέει όλο το σώμα και βοηθά πολύ στην βελτίωση και τη θωράκιση της υγείας. Με το κολύμπι έχουμε μεγαλύτερη επικοινωνία με τη φύση.

Bέβαια την Πρωτοχρονιά το νερό της θάλασσας στην Αττική κυμαίνεται γύρω στους 15 βαθμούς, θερμοκρασία στην οποία δύσκολα μπορεί να προσαρμοστεί ένα αγύμναστο ανθρώπινο σώμα, ιδιαίτερα αν το άτομο έχει περάσει τα 40 ή αν έχει προβλήματα καρδιάς.

Ο ανθρώπινος οργανισμός λειτουργεί στους 37 βαθμούς.
Το νερό της θάλασσας όμως, λόγω της πλήρους επαφής με το δέρμα, παίρνει τη ζεστασιά του σώματος ευκολότερα. Να γιατί ο παχύσαρκος κολυμβητής με τη «μόνωση» του λίπους γύρω στο σώμα του μπορεί να μείνει περισσότερες ώρες στο κρύο νερό.

Τα λιποκύτταρα κάτω από το δέρμα είναι το καλύτερο μονωτικό. Κυρίως όμως η συνήθεια που έχουν οι χειμερινοί κολυμβητές να κολυμπούν όλο τον χειμώνα είναι που τους χαρίζει την επίκτητη αντοχή να βρίσκονται για πολλές ώρες στη θάλασσα με θερμοκρασία γύρω στους 15 βαθμούς. Στην ίδια θάλασσα ένας ανεκπαίδευτος κολυμβητής υφίσταται το σοκ του ψύχους και χάνεται σε διάστημα 1-2 ωρών, όσο νέος και αν είναι.


Κίνδυνοι από την χειμερινή κολύμβηση.
Η άμεση επίδραση της ξαφνικής εμβύθισης στο ψυχρό νερό (κάτω των 15 βαθμών Κελσίου) μπορεί να είναι μια ασθενής, μικρής διάρκειας (2-3 λεπτών) αντανακλαστική απάντηση, που ονομάζεται ψυχρό σοκ.

Η απάντηση αυτή περιλαμβάνει απειλητικές για τη ζωή αναπνευστικές και καρδιαγγειακές επιδράσεις (άμεση σύσπαση των αγγείων της επιφάνειας του σώματος, αύξηση καρδιακού ρυθμού και μεγάλη αύξηση αρτηριακής πίεσης), που μπορεί να οδηγήσουν σε έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο ή και θάνατο από πνιγμό λόγω εισρόφησης νερού. Εάν η ξαφνική εμβύθιση στο κρύο νερό δεν προκαλέσει θάνατο άμεσα, οι επιδράσεις θα επηρεάσουν την ικανότητα κολύμβησης.

Η χειμερινή κολύμβηση είναι χόμπι για μερικούς καλά προπονημένους. Σε διαφορετική περίπτωση το κολύμπι μετατρέπεται σε πραγματικό τεστ κοπώσεως για τη λειτουργία της καρδιάς, με τη χαμηλή θερμοκρασία του νερού να μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνη αρρυθμία ή υπερτασική κρίση.

Το κρύο δημιουργεί στρες στον οργανισμό. Το ίδιο και η άσκηση. Ο συνδυασμός τους που φτάνει στην υπερβολή, στρεσάρει επικίνδυνα τον οργανισμό μας. Δεν πρέπει να μένουμε στο νερό μέχρι να λαχανιάσουμε. Ένα καλό, ενδεικτικό χρονικό διάστημα είναι τα 20 έως 30 λεπτά


 

 

Οφέλη της χειμερινής κολύμβησης
Όταν ένας χειμερινός κολυμβητής πέφτει στο παγωμένο νερό, στο σώμα του απελευθερώνονται οι λεγόμενες ενδορφίνες, που είναι η μορφίνη του ανθρώπινου οργανισμού. Οι ενδορφίνες έχουν γενικά αναλγητικές ιδιότητες, που διαρκούν από 2 έως 4 ώρες.
Έτσι, οι βουτιές σε πολύ κρύο νερό έχουν θετική επίδραση σε πολλές επώδυνες παθήσεις. Επιπλέον, οι ενδορφίνες έχουν και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Έτσι, η χειμερινή κολύμβηση βελτιώνει τη διάθεση και μπορεί να καταστείλει την κατάθλιψη ελαφράς μορφής.
Η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε ψυχρά ερεθίσματα έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη αντοχή στο κρύο, μέσω ποικίλων προσαρμοστικών μηχανισμών. Αρκετές εργασίες αναφέρουν πως πιθανώς οι μηχανισμοί αυτοί προσφέρουν προστασία από διάφορες παθήσεις. Το παγωμένο ντους είναι ωφέλιμο επίσης για άτομα που έχουν εξοικειωθεί σταδιακά σε αυτό. Το χρονικό όριο παραμονής εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία και την εξοικείωση του ατόμου.

Πριν την χειμερινή κολύμβηση πρέπει να έχει προηγηθεί απαραιτήτως ιατρική εξέταση, καθώς και περιοδική ιατρική παρακολούθηση στη συνέχεια, ειδικά για άτομα προχωρημένης ηλικίας και ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις, πνευμονοπάθειες, αγγειοπάθειες, ορισμένες μυοσκελετικές παθήσεις, κάποιες μορφές νευροπάθειας και αλλεργίες

http://medlabgr.blogspot.com/2012/01/blog-post_3081.html

 
Δηλητηριώδη σωματίδια από φωτιά σε ξύλα και συμπτώματα που προκαλεί η εισπνοή καπνού. ...της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος
News - ΥΓΕΙΑ
Τετάρτη, 04 Ιανουάριος 2017 14:01

Δηλητηριώδη σωματίδια από φωτιά σε ξύλα και συμπτώματα που προκαλεί η εισπνοή καπνού.
...της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγοςmedlabnews.gr

 

 167460509 XS

 

Η έκλυση σωματιδίων από τις φωτιές στη φύση αποτελούν έναν σημαντικό παράγοντα σε ό,τι αφορά την θνησιμότητα παγκοσμίως. Ο καπνός από τις δασικές πυρκαγιές, από τις φωτιές σε χορτολιβαδικές εκτάσεις και από τις ελεγχόμενες φωτιές σε γεωργικές εκτάσεις προκαλεί κατά μέσο όρο το θάνατο 350.000 ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.

Καθώς όλο και περισσότεροι ανάβουν πλέον το τζάκι τους, όχι πλέον για συντροφιά, αλλά προκειμένου να ζεσταθούν, με αποτέλεσμα να το καίνε συνεχώς, ένα νέφος καλύπτει, από τις απογευματινές κυρίως ώρες, τις γειτονιές της Αθήνας. Κάτι ανάλογο συνέβη και στο Λονδίνο το 1952, με συνέπεια το θάνατο 4.000 ανθρώπων. Σε εκείνες τις πέντε ημέρες, όπου η ορατότητα ήταν αδύνατη ακόμα και για τους πεζούς που κρατούσαν φανάρια, χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν και αμέτρητοι άλλοι υπέφεραν από αναπνευστικά προβλήματα.

Στην Αθήνα έτσι και αλλιώς υπάρχει ατμοσφαιρική ρύπανση. Οι κατοικίες σε πολλές περιοχές της πρωτεύουσας αποτελούν ένα καταφύγιο ρύπων. Επικίνδυνοι ρύποι, όπως τα «φονικά» αιωρούμενα σωματίδια, ανιχνεύονται όχι μόνο στους δρόμους της Αττικής αλλά και μέσα στο θεωρητικά προστατευμένο περιβάλλον του σπιτιού. «Εισβάλλουν» αδιακρίτως σε όλους τους χώρους και σε συνδυασμό με τους... εσωτερικά παραγόμενους ρύπους- εκείνους που παράγονται από το μαγείρεμα και το κάπνισμα ή εκπέμπονται από τοξικά δομικά υλικά, προϊόντα καθαρισμού, συσκευές θέρμανσης, τζάκια, ξυλόσομπες, επιβαρύνουν σοβαρά την υγεία. Τα σωματίδια, που εισπνέονται στους πνεύμονες, μπορεί να προξενήσουν βλάβες στην υγεία, όπως καρδιοπάθειες, άσθμα και βρογχίτιδες.

Washoe, Nεβάδα, 2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κατά τις καύσεις εκλύονται άκαυστα αιωρούμενα σωματίδια, λόγω ατελούς καύσεως της καιγόμενης ύλης, καπνός, αιθάλη, άκαυστοι υδρογονάνθρακες, αλδεΰδες, υδρατμοί και διάφορα ρυπογόνα αέρια, τα κυριότερα εκ των οποίων είναι:

Το μονοξείδιο του άνθρακα (CO)
Πρόκειται για ένα άχρωμο και άοσμο αέριο του οποίου η συγκέντρωση σε εσωτερικούς χώρους μπορεί να αυξηθεί σημαντικά κατά την ατελή καύση του άνθρακα που περιέχεται σε καύσιμα, όπως η βενζίνη, το ξύλο ή η κηροζίνη, με τη χρήση οικιακών συσκευών και ψησταριών, με το κάπνισμα, αλλά και από εξωτερικές πηγές, όπως τα οχήματα και τις βιομηχανικές δραστηριότητες. Οι μέσες συγκεντρώσεις σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους κυμαίνονται συνήθως από 1-3 ppm, αν και τιμές από 10-20 ppm είναι συχνά απαντώμενες στα γκαράζ, λόγω των εκπομπών του μονοξειδίου του άνθρακα από τα οχήματα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η ικανότητα του CO να συμπλέκεται ισχυρά με την αιμοσφαιρίνη (Hb) του αίματος και με αυτόν τον τρόπο να εμποδίζει τη μεταφορά του οξυγόνου στα κύτταρα (σωστή οξυγόνωση των ιστών και οργάνων). Η χημική του συγγένεια με την αιμοσφαιρίνη είναι 218-250 φορές ισχυρότερη από αυτή του οξυγόνου. Συνεπώς, παρουσία του CO η Hb αντιδρά επιλεκτικά με αυτό σχηματίζοντας την ανθρακο-οξυαιμοσφαιρίνη (COHb), ενώ παράλληλα ,τα επίπεδα της οξυαιμοσφαιρίνης (ΟHb) μειώνονται σταδιακά. 
Η έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις μονοξειδίου του άνθρακα δημιουργεί πονοκεφάλους και κούραση, δύσπνοια, ταχυκαρδία, απώλεια μνήμης, αίσθημα πανικού, κατάθλιψη, ακόμα και θάνατο. 
Η βελτίωση του εξαερισμού, ο έλεγχος των εκπομπών των πηγών εσωτερικού χώρου, η χρήση συστημάτων ανίχνευσης ρύπων αποτελούν κάποια από τα μέτρα περιορισμού και ελέγχου του CO. Η συγκέντρωση υποβάθρου του CO είναι περίπου 0.19 ppm και σε αστικές περιοχές οι ημερήσιες συγκεντρώσεις του που σχετίζονται με τη χρήση μηχανοκίνητων μέσων, μπορεί να φτάσουν τα 50-60 ppm.

Το διοξείδιο του θείου (SO2) 

Αποτελεί ένα αέριο το οποίο καταλήγει στους εσωτερικούς χώρους από εξωτερικές πηγές, ως αποτέλεσμα της φυσικής και ανθρωπογενούς δραστηριότητας. Φυσικές πηγές είναι οι εκρήξεις ηφαιστείων και τα αναερόβια βακτήρια (παραγωγή H2S το οποίο μετατρέπεται σε SO2). Όσον αφορά στις ανθρωπογενείς πηγές, η χρήση ορυκτών καυσίμων που περιέχουν θείο και ο καθαρισμός θειούχων μεταλλευμάτων είναι οι κύριες πηγές απελευθέρωσής του στην τροπόσφαιρα. Η είσοδός του SO2 σε ένα κτήριο μπορεί να γίνει είτε μέσω του εξαερισμού είτε με διείσδυση μέσω των μικρών κενών στη δόμηση του κτηρίου. Το SO2 στο εσωτερικό του κτηρίου αναμιγνύεται με τον αέρα και κατόπιν μπορεί να προσροφηθεί πάνω σε διάφορες επιφάνειες, οπότε μειώνεται σημαντικά η συγκέντρωσή του. 
Το SO2 μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του αναπνευστικού συστήματος, ερεθισμούς στο δέρμα και εκζέματα, καθώς και αύξηση θνησιμότητας των ηλικιωμένων κατά τα επεισόδια ατμοσφαιρικής ρύπανσης με SO2. 
Η συγκέντρωση υποβάθρου για το SO2 είναι περίπου 0,001 ppm, αλλά στις αστικές περιοχές οι μέγιστες συγκεντρώσεις του μπορούν να είναι 0.1-0.5 ppm. Μέτρα περιορισμού της εκπομπής του διοξειδίου του θείου στους εσωτερικούς χώρους είναι η διατήρηση των καπναγωγών και γενικά του συστήματος απαγωγής των καυσαερίων σε άριστη κατάσταση, καθώς και η διατήρηση των όποιων αναπόφευκτων εκπομπών σε χαμηλά επίπεδα, με επιλογή συσκευών νεότερης τεχνολογίας και κατάλληλης δυναμικότητας.
Το μονοξείδιο και το διοξείδιο του αζώτου (NO, NO2) 
Τα οξείδια του αζώτου είναι προϊόντα της καύσης στερεών, υγρών και αέριων καυσίμων σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 1000ο C. Οι κύριες πηγές τους είναι τα αυτοκίνητα, οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρισμού που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα και οι οικιακοί καυστήρες. Παράγονται, επίσης, από βιομηχανίες λιπασμάτων και εκρηκτικών. Το NΟ είναι σχετικά μη τοξικό, όμως οξειδώνεται σε NO2, ιδίως σε επεισόδια φωτοχημικής ρύπανσης. Η συγκέντρωση του NΟ στις αστικές περιοχές ανέρχεται ως και τα 0.5 ppm. Το εξωτερικό περιβάλλον είναι η κύρια πηγή διοξειδίου του αζώτου στα κτήρια που έχουν εξαεριζόμενα συστήματα καύσης. Όπως το διοξείδιο του θείου, έτσι και το διοξείδιο του αζώτου προσροφάται στις επιφάνειες. Το NO, όπως και το CO ελαττώνει την ικανότητα του αίματος για μεταφορά οξυγόνου. 
Το διοξείδιο του αζώτου σε υψηλές συγκεντρώσεις θεωρείται εξαιρετικά ερεθιστικό, αφού προκαλεί βρογχίτιδα και αυξάνει την ευαισθησία των ασθματικών ατόμων. Σε πολλές περιπτώσεις η εισπνοή ΝΟ2 αυξάνει την ευαισθησία των πνευμόνων για εμφάνιση βακτηριακών λοιμώξεων. 
Ως μέτρο περιορισμού των συγκεκριμένων οξειδίων θεωρείται η μείωση των δραστηριοτήτων που προκαλούν την εκπομπή τους και ο καλός εξαερισμός του χώρου.

Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) 

Σχετίζεται κυρίως με τις συσκευές καύσης και θέρμανσης, καθώς και με την ανθρώπινη παρουσία μέσα σε ένα κτίριο. Δεν είναι τοξική ουσία. Είναι γνωστό, όμως, ότι σε μεγάλες συγκεντρώσεις προκαλεί ασφυξία. Συγκεντρώσεις μεγαλύτερες των 800 ppm φανερώνουν ανεπαρκή αερισμό, συγκεντρώσεις από 600-800 ppm, δείχνουν επαρκή αερισμό, ενώ συγκεντρώσεις μικρότερες των 600 ppm είναι οι συνιστώμενες για τα σχολεία. Ένας άνθρωπος, μη καπνιστής, εκπέμπει 0.025 m3/h CO2. Ως μέτρο περιορισμού του διοξειδίου του άνθρακα σε εσωτερικούς χώρους θεωρείται ο περιορισμός των πηγών εκπομπής του και ο συχνός αερισμός.

Αιωρούμενα σωματίδια 

Τα αιωρούμενα σωματίδια (particulate matter, ΡΜ) προέρχονται κυρίως από ανθρωπογενείς πηγές (κυκλοφορία οχημάτων και βιομηχανική δραστηριότητα). Διακρίνονται σε σωματίδια με διάμετρο μικρότερη από 10 μm (ΡΜ10), σε άλλα με διάμετρο μικρότερη από 2,5 μm (ΡΜ2,5) και στα υπερλεπτόκοκκα σωματίδια (ultrafine particles, UFΡs) με διάμετρο μικρότερη του 1 μm. Οσο μικρότερα σε μέγεθος τόσο ευκολότερα διεισδύουν στους πνεύμονες και προσβάλλουν τον ανθρώπινο οργανισμό. 
Ενοχοποιούνται για αναπνευστικά και καρδιαγγειακά προβλήματα. 
Οι μετρήσεις σε σπίτια και γραφεία κατέδειξαν ότι τα επίπεδα των σωματιδίων ΡΜ2,5 ξεπερνούν το ετήσιο όριο που έχει θέσει η ΕΕ. Επίσης πηγές τους αποτελούν τα τζάκια και οι συσκευές καύσης και θέρμανσης. Προκαλούν ερεθισμό στο ρινικό σύστημα και στα μάτια, καθώς επίσης βρογχίτιδα και καρκίνο του πνεύμονα. Σε χώρους που απαγορεύεται το κάπνισμα τα επίπεδα τους είναι χαμηλότερα από τα εξωτερικά. Μέτρο περιορισμού τους αποτελεί η συχνή αλλαγή των φίλτρων των κλιματιστικών και οι καλή συντήρηση των πηγών εκπομπής τους.

Φορμαλδεΰδη 

Εύφλεκτη και τοξική ουσία αποτελεί το πρώτο μέλος της ομόλογης σειράς των αλδεϋδών με τύπο ΗCH = O. Σε κανονική πίεση και θερμοκρασία είναι άχρωμο αέριο, με οξεία χαρακτηριστική οσμή, διαλυτή στο νερό. Ήταν από τους πρώτους ρύπους, εξαιτίας του οποίου δημιουργήθηκαν προβλήματα υγείας σε εσωτερικούς χώρους και αποτέλεσε αφορμή για την ανάπτυξη του ενδιαφέροντος των επιστημόνων γύρω από τη ρύπανση των χώρων αυτών. Τα υλικά τα οποία έχουν συγκεντρώσει τη μεγαλύτερη προσοχή ως πηγές φορμαλδεΰδης σχετίζονται κυρίως με ξύλινες επιφάνειες κατασκευασμένες από πεπιεσμένα βιομηχανικά ξύλα, κόντρα πλακέ κ.ά, τα οποία έχουν συγκολληθεί με ρητίνη ουρίας-φορμαλδεΰδης (UF) και τα μονωτικά που περιέχουν ρητίνη ουρίας -φορμαλδεΰδης (UFFI). Η φορμαλδεΰδη εκλύεται επίσης και από τον καπνό του τσιγάρου, κάποια οικιακά προϊόντα καθαρισμού και τις συσκευές καύσης αερίων. Ο ρυθμός εκπομπής της φορμαλδεΰδης από τα συνθετικά υλικά αυξάνεται με τη αύξηση της θερμοκρασίας και της σχετικής υγρασίας και μειώνεται με την ηλικία των υλικών και την αύξηση του ρυθμού εξαερισμού του χώρου. 
Το όριο υγείας για τους εσωτερικούς χώρους έχει καθοριστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση στα 0.1 ppm, ενώ η έκθεση σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό των ματιών, αίσθηση καψίματος στο δέρμα, ναυτία, βήχα και σε μερικές περιπτώσεις προβλήματα αναπνοής και άσθματος. 
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO) έχει κατατάξει τη φορμαλδεΰδη στις ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο στον άνθρωπο. 
Επίσης, είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για τα έργα τέχνης. Τα μέτρα περιορισμού της έκθεσης σε φορμαλδεΰδη συνίστανται στον επαρκή εξαερισμό και στον έλεγχο της θερμοκρασίας και της υγρασίας.


Τα συμπτώματα που προκαλεί η εισπνοή καπνού, μπορεί να είναι ήπια όπως βήχας, φαρυγγοδυνία, 
δύσπνοια, πονοκέφαλος, πόνος στο στήθος ζάλη και ναυτία. Ενδείξεις μπορούμε να
 έχουμε και από το χρώμα του δέρματος, που όταν είναι κυανωτικό σημαίνει ότι δεν
υπάρχει πολύ οξυγόνο στο αίμα. Οι πρώτες βλάβες συμβαίνουν στους βλεννογόνους της 
μύτης και του στόματος. Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν παρουσιαστεί εντονότερη 
δύσπνοια, μαύρα φλέγματα, ταχυκαρδία και πτώση του νοητικού επιπέδου (σύγχυση).


Βασικό μέτρο αντιμετώπισης του προβλήματος είναι η συστηματική συντήρηση του τζακιού, ο καθαρισμός της καμινάδας ή η τοποθέτηση τζακιού που κλείνει αεροστεγώς και οξυγονώνεται με ειδικούς αεραγωγούς μεταφέροντας ζέστη στο κτήριο μέσω ενός συστήματος κυκλοφορίας ζεστού αέρα ή θέρμανσης των καλοριφέρ.

Γενικά,απαραίτητος κρίνεται ο τακτικός αερισμός των δωματίων που θερμαίνονται από τζάκια η ξυλόσομπες.

http://medlabgr.blogspot.com/2017/01/firewood-poisoning.html

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 04 Ιανουάριος 2017 14:04
 


Σελίδα 5 από 20

ATTICANEWS.GR στο Facebook

Powered by Jasper Roberts - Blog
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση