ATTICANEWS.GR

Member Area
ΥΓΕΙΑ
ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ- «Φρένο» στην υποτροπή της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας ,σε ποσοστό που κυμαίνεται από 40 μέχρι 80%, βάζουν τα νέα φάρμακα!
News - ΥΓΕΙΑ
Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2017 09:49

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ- «Φρένο»  στην υποτροπή της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας ,σε ποσοστό που κυμαίνεται από 40 μέχρι 80%, βάζουν τα νέα φάρμακα!

Αυτό ανέφερε ο κ Αλέξανδρος Παπαδημητρίου, Ομότιμος Καθηγητής Νευρολογίας του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, μιλώντας σε διάλεξη του  Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος με θέμα: «Περιβαλλοντικοί Παράγοντες και Σκλήρυνση Κατά Πλάκας».

Ταυτόχρονα ο κ Παπαδημητρίου εξέφρασε την ελπίδα πως τα επόμενα χρόνια με την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης αλλά και της φαρμακολογίας θα κερδηθούν κι άλλες μάχες στον πόλεμο για την  οριστική αντιμετώπιση της πολυπαραγοντικής αυτοάνοσης ασθένειας, που οδηγεί σε πολλές περιπτώσεις σε αναπηρία.

papadimitriou

Σύμφωνα με τα στοιχεία, που παρουσιάστηκαν από τον κ Παπαδημητρίου, η νόσος ,η οποία εμφανίζεται  στην εύκρατη ζώνη, πλήττει κυρίως την λευκή φυλή και   παρουσιάζει σημαντική αύξηση συχνότητας τα τελευταία χρόνια σε Ευρώπη, Αμερική,  Καναδά, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.

  ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

Η  νόσος που περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τους CharcotandVulpianτο 1866, πλήττει το κεντρικό νευρικό σύστημα και μόλις το 1993 χρησιμοποιήθηκε η πρώτη φαρμακευτική αγωγή. Τα πρώτα συμπτώματα που εμφανίζει είναι:

ØΘάμπωμα ματιών , που κλινικά αποκαλείται «οπτική νευρίτιδα»

ØΔιπλή όραση ή απώλεια της αντίθεσης και των «ζωντανών» χρωμάτων

ØΜούδιασμα και Μυρμήγκιασμα προσώπου ή άνω και κάτω άκρων

ØΠόνος, μυικές συσπάσεις και μυϊκή δυσκαμψία που εμφανίζονται συχνά στα κάτω άκρα και δυσχεραίνουν περισσότερο την βάδιση

ØΠροβλήματα ισορροπίας και συχνά επεισόδια ιλίγγων   

Η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος επιβάλλει την άμεση εξέταση από γιατρό καθώς η έγκαιρη διάγνωση της νόσου είναι καθοριστική για την εξέλιξη της.

«Η νόσος εμφανίζει εξάρσεις και υφέσεις και όταν το μεσοδιάστημα  αυτών είναι μεγάλο τότε η εξέλιξη και η πρόγνωση της νόσου είναι καλή  για τον ασθενή» τόνισε ο κ Παπαδημητρίου.

     ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΝΟΧΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

 Τα αποτελέσματα πολλών επιστημονικών ερευνών έδειξαν ότι πρόκειται για μία διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος στην οποίαν ευαισθητοποιημένα κύτταρα του περιφερικού αίματος εισέρχονται στον εγκέφαλο και προκαλούν ανοσολογική αντίδραση και διάσπαρτες εστίες φλεγμονής.  Ερώτημα παραμένει ποιοι είναι οι παράγοντες που ευαισθητοποιούν τα κύτταρα και προκαλούν την ανοσολογική αντίδραση.  Τέτοιοι παράγοντες είναι :

ØΓενετικοί

ØΤοξικολογικοί

ØΔιατροφικοί

ØΑυτοάνοσοι- Στρεσογόνοι

ØΚοινωνικοοικονομικοί

ØΙογενείς λοιμώξεις

ØΜικροβιακές λοιμώξεις

ØΚλιματολογικές συνθήκες

Επίσης σημαντικό  ρόλο στην εμφάνιση και   εξέλιξη της νόσου φαίνεται να παίζει το κάπνισμα και η παιδική παχυσαρκία, ενώ αντίθετα η χορήγηση της βιταμίνης D  προσφέρει ασπίδα προστασίας του ανθρώπινου οργανισμού έναντι της ασθένειας.

Συγκεκριμένα σε πέντε επιστημονικές μελέτες διαπιστώνεται ότι το κάπνισμα σε ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας προκαλεί οξεία παροδική επιδείνωση των συμπτωμάτων και αυξάνει τον κίνδυνο μετάπτωσης από υποτροπιάζουσα σε προοδευτικά επιδεινούμενη μορφή.  Επίσης σημαντικό ρόλο φαίνεται ότι παίζει και το παθητικό κάπνισμα.

Καθοριστική είναι η επίδραση της παιδικής παχυσαρκίας, καθώς αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της  ασθένειας  σε ηλικίες κάτω των 18 χρόνων.

Αντίθετα οι μελέτες έδειξαν ότι:

ØHκατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Dόπως παρατηρείται στις παραθαλάσσιες περιοχές σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου

ØΤα αυξημένα επίπεδα Βιταμίνης Dστον ορό, στην ηλικία των 20 χρόνων, μειώνουν σημαντικά την εμφάνιση

ØΤα αυξημένα επίπεδα Βιταμίνης Dμειώνουν τον κίνδυνο αξονικών βλαβών και τον κίνδυνο αναπηρίας.

Ø 

Σε μια προοπτική μελέτη , που έγινε  με 200.000 νοσηλεύτριες, απέδειξε ότι  η  λήψη βιταμίνης D  μειώνει τον κίνδυνο για εμφάνιση της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας κατά 40%.

Επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποτελέσματα μελετών που έγιναν για την συσχέτιση του μήνα γέννησης των παιδιών με την επικινδυνότητα της νόσου.

Συγκεκριμένα τα παιδιά που γεννιούνται τον Μάιο,( με σύλληψη τον Σεπτέμβριο και  κύηση  κατά την διάρκεια  Φθινοπώρου, Χειμώνα και Άνοιξης), έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό κινδύνου εμφάνισης της νόσου.

Αντίθετα τα παιδιά που γεννιούνται τον Νοέμβριο ( με σύλληψη τον Μάρτιο και κύηση Άνοιξη, Καλοκαίρι και Φθινόπωρο) έχουν το μικρότερο ποσοστό κινδύνου εμφάνισης της ασθένειας. 

Περιβαλλοντικές και επιδημιολογικές μελέτες μας έδωσαν σημαντικές πληροφορίες για την δυνατότητα πρόληψης της αναπηρίας και τα νέα φάρμακα τα οποία είναι διαθέσιμα βελτίωσαν σημαντικά την κλινική εικόνα και την πορεία των ασθενών.

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2017 09:52
 
Τι πρέπει να κάνετε αν σπάσει το προφυλακτικό; Διεθνής Ημέρα Προφυλακτικού, 13 Φεβρουαρίου. ..του Γιώργου Μονεμβασίτη, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος
News - ΥΓΕΙΑ
Κυριακή, 12 Φεβρουάριος 2017 19:47

Τι πρέπει να κάνετε αν σπάσει το προφυλακτικό; Διεθνής Ημέρα Προφυλακτικού, 13 Φεβρουαρίου.

..του Γιώργου Μονεμβασίτη, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος, medlabnews.gr.

condom-e1418639961744



Η Διεθνής Ημέρα Προφυλακτικού (International Condom Day) γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 13 Φεβρουαρίου, την παραμονή της Ημέρας των Ερωτευμένων, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εκστρατείας για την πρόληψη των σεξουαλικώς μεταδιδομένων νοσημάτων και του ιού HIV/AIDS. Η πρωτοβουλία ανήκει στο ίδρυμα AHF (AIDS Healthcare Foundation).

Τα προφυλακτικά προστατεύουν από τις ασθένειες που μεταδίδονται με το σεξ και αποτελούν μια πολύ καλή αντισυλληπτική μέθοδο. Εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως επιλέγουν να χρησιμοποιούν προφυλακτικά για την προστασία των ιδίων αλλά και των σεξουαλικών τους συντρόφων από επικίνδυνες ασθένειες που απειλούν τη ζωή τους όπως το AIDS.

 

Προστατεύονται παράλληλα από άλλες σοβαρές σεξουαλικώς μεταδιδόμενες νόσους όπως η σύφιλης, η γονόρροια, τα θηλώματα από τον ιό HPV που είναι η αιτία του καρκίνου του τραχήλου, της μήτρας, τον έρπητα τύπου 2 των γεννητικών οργάνων και τα χλαμύδια που μπορούν να προκαλέσουν στειρότητα.

 

 

 

Το 50% των τακτικών χρηστών των προφυλακτικών είχαν ατυχήματα κατά τη χρήση τους όπως σπάσιμο ή γλίστρημα.

 

Το συχνότερο πρόβλημα που εντοπίσθηκε ήταν το σπάσιμο του προφυλακτικού. 
Το δεύτερο συχνότερο ήταν το γλίστρημα από το πέος, του προφυλακτικού. 
Το τρίτο συχνότερο πρόβλημα ήταν η μη τοποθέτηση του προφυλακτικού πριν από την έναρξη της συνουσίας. Άλλα προβλήματα ήταν οι διαρροές και η ανάποδη τοποθέτηση του προφυλακτικού

 


Αν συμβεί το ατύχημα

 

 

 

  • Κατ' αρχάς μην πανικοβάλλεσαι!
  • 
Aν το ατύχημα ήταν ολοκληρωμένο, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να σφιχτείς για να αποβάλεις το σπέρμα από μέσα σου.
  • Στη συνέχεια πλύνε καλά τον κόλπο σου με νερό, σαπούνι ή Betadine. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην χρησιμοποιείτε ποτέ επιθετικές χημικές ουσίες (π.χ. χλωρίνη, ξύδι, οξέα). Νερό, σαπούνι ή Betadine είναι υπεραρκετά!
  • ΠΡΕΠΕΙ επειγόντως να πλύνετε την περιοχή με άφθονο νερό. Μείνετε ακόμα και μισή ώρα μέσα στο μπάνιο προκειμένου να γίνει σωστή πλύση. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, τα υπολείμματα σπέρματος να απομακρυνθούν με το νερό κι εσείς τελικά να μην αποφύγετε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη!
  • Το καλό πλύσιμο του κόλπου και η ούρηση μετά το... ατύχημα μπορεί να μειώσουν την πιθανότητα μετάδοσης κάποιου ιού. Αν έχετε υποψία για HIV η προφύλαξη που μπορείτε να πάρετε για να μην μολυνθείτε από τον ιό είναι αποτελεσματική αν αρχίσει το συντομότερο, το αργότερο μέσα σε 72 ώρες. Απευθυνθείτε σε νοσοκομείο με Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων νωρίς!
  • Ωστόσο, μία εξέταση στους δύο μήνες και μία επαναληπτική στους έξι μήνες για την αναζήτηση ιών είναι απαραίτητη.
  • Αν το προφυλακτικό παραμείνει στον κόλπο σου, βάλε τα δύο δάχτυλά σου και προσπάθησε να το βγάλεις. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι και ότι καλύτερο να μείνουν υπολείμματα μέσα στον κόλπο! Αν δεν τα καταφέρεις, πρέπει να απευθυνθείς σε γυναικολόγο εντός 24 ωρών.



 

 

Ο κίνδυνος ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης μετά από επαφή χωρίς προστασία κυμαίνεται γενικά μεταξύ 2-4%. Το συγκεκριμένο ποσοστό αυξάνεται σημαντικά όταν η χωρίς προφύλαξη σεξουαλική επαφή πραγματοποιηθεί στις λεγόμενες «επικίνδυνες» ημέρες. Η συστηματική αντισύλληψη αποτελεί την πρώτη επιλογή των γυναικών που επιδιώκουν προστασία έναντι μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. 

Ωστόσο, επειδή και στον έρωτα υπάρχουν άτυχες στιγμές, η επείγουσα αντισύλληψη είναι η μοναδική αξιόπιστη λύση.  

Το Χάπι της επόμενης μέρας (Χ.Ε.Μ.) είναι από του στόματος αντισυλληπτικό που περιέχει μόνο προγεσταγόνο και προορίζεται για χρήση στις περιπτώσεις που υπήρξε σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη ή όταν σπάσει το προφυλακτικό. 
Το χάπι δεν χορηγείται με συνταγή γιατρού και είναι πιο αποτελεσματικό εάν ληφθεί λίγες ώρες μετά τη σεξουαλική επαφή. Όσο περνούν οι ώρες, η αποτελεσματικότητά του μειώνεται. Το χάπι της επόμενης ημέρας πρέπει να λαμβάνεται μόνο σε επείγουσες καταστάσεις και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μέθοδο συστηματικής αντισύλληψης. Πριν αποφασιστεί η λήψη του χαπιού, θα πρέπει πρώτα το ζευγάρι να βεβαιωθεί ότι υπήρχε πράγματι διαρροή στο προφυλακτικό κατά την εκσπερμάτιση (π.χ. έλεγχος κάτω από βρύση). Ακόμη κι αν ληφθεί το χάπι της επόμενης ημέρας, καλό θα είναι η κοπέλα να παρακολουθεί τον κύκλο της ώστε να διαπιστώσει έγκαιρα εάν εκδηλωθεί κάποιο τυπικό σύμπτωμα εγκυμοσύνης.

 

 

 

Και για να μην σπάσει το προφυλακτικό 

 

 

 

  • Για να ελαττώσετε την πιθανότητα να σπάσει το προφυλακτικό, χρησιμοποιείτε καινούργια προφυλακτικά και αρκετό υδατοδιαλυτό λιπαντικό (ζελέ τύπου ΚΥ jelly). Ποτέ βαζελίνη, λάδι, κρέμα!
  • Μην εκθέτετε τα προφυλακτικά στον ήλιο, σε έντονη ζέστη (π.χ. εσωτερικό αυτοκινήτου το καλοκαίρι), μην τα φυλάτε στην κωλότσεπη.
  • Για να το φορέσετε σωστά ξετυλίξτε το από την κατάλληλη πλευρά και κρατήστε την κορυφή του, ώστε να αφαιρεθεί ο αέρας και να αποφύγετε πιθανό σπάσιμο του προφυλακτικού. Ανοίξτε το με τα χέρια και όχι με το στόμα γιατί πιθανόν να του προκαλέσετε κάποια ζημιά που δε θα καταλάβετε.
  • Επειδή το προφυλακτικό, αν σπάσει, συνήθως σπάζει στην πρώτη είσοδο, καλό είναι, αφού μπείτε, λίγο αργότερα να βγείτε τελείως έξω και να το ελέγξετε στα γρήγορα.
  • Διαβάζετε την ημερομηνία λήξεως

http://medlabgr.blogspot.com/2013/08/blog-post_11.html

 
Ερώτηση του Τομεάρχη Υγείας της ΝΔ με θέμα "Παίζουν με την υγεία νοσηλευτών στο Θεαγένειο!!!"
News - ΥΓΕΙΑ
Πέμπτη, 09 Φεβρουάριος 2017 20:08

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς: Υπουργό Υγείας

Θέμα: Παίζουν με την υγεία νοσηλευτών στο Θεαγένειο!!

OIKONOMOU

Κύριε Υπουργέ,

 

Σύμφωνα με καταγγελίες, οι νοσηλευτές στο Θεαγένειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, εργάζονται κάτω από ανεπίτρεπτα επικίνδυνες για τη υγεία τους συνθήκες. Μη εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό εξαναγκάζεται, σχεδόν υπό συνθήκες τρομοκρατίας, να τελεί τη διαδικασία διάλυσης των κυτταροστατικών φαρμάκων.

Η διοίκηση του νοσοκομείου επισημαίνει ότι αν συνεχίσουν να διαμαρτύρονται οι νοσηλευτές και σταματήσουν την εργασία αυτή, θα θεωρηθεί πειθαρχικό παράπτωμα, τη στιγμή που το Υπουργείο, έχει δηλώσει από το Νοέμβριο ότι δεν είναι αρμοδιότητα των νοσηλευτών η παρασκευή και η μίξη των κυτταροστατικών φαρμάκων!

Αξίζει να τονισθεί ότι πρόκειται για ουσίες υψηλής τοξικότητας, οι οποίες δύναται να έχουν μεταλλαξιογόνες και καρκινογόνες επιδράσεις στην υγεία αν έρθουν σε επαφή με το δέρμα ή ακόμα και να προκαλέσουν μόλυνση μέσω του αναπνευστικού συστήματος.

 

Κατόπιν αυτών,

 

 

Ερωτάστε:

 

  1. Πότε θα γνωμοδοτήσει το ΚΕΣΥ σχετικά με τη διαδικασία διάλυσης των κυτταροστατικών φαρμάκων και την απασχόληση ανειδίκευτου προσωπικού σε αυτή , ώστε να αποφανθεί ο Υπουργός επί της γνωμοδότησης αυτής;

  2. Θεωρείτε νόμιμη την ενασχόληση μη εξειδικευμένου προσωπικού σε αυτή την επικίνδυνη διαδικασία;

  3. Σκοπεύει να αντικαταστήσει η Διοίκηση του Νοσοκομείου Θεαγένειο στη θέση των ανειδίκευτων νοσηλευτών, προσωπικό κατάλληλο, όπως είναι οι βοηθοί τεχνολόγοι φαρμακείου; Αν ναι, πότε θα γίνει αυτό;

 

 

 

 

-ΟΙ ΕΡΩΤΩΝΤΕΣ-

 

 

 

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ

 

 

ΤΣΙΑΡΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

 

 

ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

 

 

ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

 

 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ

 

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ

 

 

ΒΑΓΙΩΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 

 

ΒΟΥΛΤΕΨΗ ΣΟΦΙΑ

 

 

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ

 

 

ΓΙΟΓΙΑΚΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

 

 

ΚΑΤΣΑΝΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

 

ΚΕΛΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

 

 

ΣΤΥΛΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 

 

ΣΚΡΕΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

 

 

ΚΑΣΑΠΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

 

 

ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ ΟΛΓΑ

 

 

ΜΠΟΥΚΩΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

 

 

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΑΝΝΑ

 

 

ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

 

 

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

 
Πόνος στο γόνατο από ιγνυακή κύστη ή κύστεις του baker ...του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.
News - ΥΓΕΙΑ
Πέμπτη, 09 Φεβρουάριος 2017 17:54

Πόνος στο γόνατο από ιγνυακή κύστη ή κύστεις του baker
...του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

 Barkers-cyst-of-the-knee-joint.-Causes-of-Bakers-cysts.-Symptoms-of-Bakers-cysts
 
Ένας στους πέντε ανθρώπους ταλαιπωρούνται στις μέρες μας από πόνο στο ένα ή και στα δύο γόνατα. Οι αιτίες είναι πολλές και γι’ αυτό κρίνεται αναγκαία η ακριβής διάγνωση ώστε να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Μία από τις αιτίες είναι οι ιγνυακές κύστεις, που είναι επίσης γνωστές ως κύστεις Baker, δεν είναι σπάνιες και δεν θα πρέπει να διαφεύγουν της προσοχής του κλινικού ιατρού λόγω της πιθανότητας ρήξης.

Η Ιγνυακή κύστη πήρε το όνομά της από τον BAKER το 1877 όπου την περιέγραψε σαν μια ευμεγέθη ιγνυακή κύστη που δημιουργείτε από παγίδευση υγρού μέσα σε ένα ορογόνο θύλακο (bursa), σχηματιζόμενη από τον ημιυμενώδη τένοντα. Παρατήρησε επίσης επικοινωνία της κύστης με την άρθρωση με υγρό το οποίο διαφεύγει μέσα στο ορογόνο θύλακο, αλλά δεν μπορεί να επιστρέψει στην άρθρωση με ανάδρομη πορεία. Από τότε (Wilson1938, Taylor & Rana 1973, Lindgren 1977), πολλοί περιέγραψαν την παθογένεια της ιγνυακής κύστης.


Η κύστη Baker είναι μια κύστη η οποία υπάρχει στο οπίσθιο μέρος του γόνατος (ιγνυακή κοιλότητα) και αποτελεί μια χαλάρωση του αρθρικού θυλάκου προς την περιοχή αυτή. Η κύστη συνήθως έχει μέσα αρθρικό υγρό. Το μόνο αρχικό σύμπτωμα μπορεί να είναι κυστικό οίδημα στην ιγνυακή χώρα με ήπιες ή και καθόλου ενοχλήσεις. Όταν αυξηθεί όμως το μέγεθος της διάτασης, υπάρχει μεγαλύτερη ενόχληση ιδιαίτερα στην πλήρη κάμψη ή έκταση του γόνατος. Η κύστη, γίνεται καλύτερα ορατή, όταν ο ασθενής είναι σε όρθια θέση και εξετάζεται από πίσω. Κάθε νόσημα της κατά γόνυ άρθρωσης, που προκαλεί συγκέντρωση αρθρικού υγρού στην άρθρωση, μπορεί να επιπλακεί με ιγνυακή κύστη. Μεταξύ της άρθρωσης του γόνατος και του ημιμεμβρανώδους γαστροκνημίου θυλάκου, που βρίσκεται κάτω από την έσω κεφαλή του γαστροκνημίου μυός, μπορεί να υπάρχει φυσιολογική επικοινωνία. Σε επικοινωνούσες με την άρθρωση κύστεις αναπτύσσεται βαλβιδικός μηχανισμός από την άρθρωση προς την κύστη, ο οποίος ενεργοποιείται από την πίεση της συλλογής αρθρικού υγρού μέσα στην άρθρωση. Σε μελέτη έχει φανεί ότι στο 40% του πληθυσμού υπάρχει επικοινωνία μεταξύ της άρθρωσης και του θυλάκου.

Η κύστη είναι πιο συχνή σε άνδρες ηλικίας 15-30 ετών, με συχνότερο αίτιο τις άμεσες κακώσεις του γόνατος, ενώ στους ενήλικες, πηγή της χρόνιας υμενίτιδας που παράγει το υγρό είναι οι φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές αρθροπάθειες, όπως η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Σχεδόν όλες οι ιγνυακές κύστεις είναι δευτερογενείς. Οι κύστεις αυτές είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας αλλά γενικά θεωρούνται σαν το τελικό αποτέλεσμα συνυπάρχουσας ενδοαρθρικής παθολογίας του γόνατος. Έτσι συνδιάζονται συχνά με οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, χόνδρινη βλάβη, μηνισκική ρήξη και ανεπάρκεια του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου και σπανιότερα αποδίδονται σε υπέρχρηση, φλεγμονή, τράυμα ή και άλλες αιτίες όπως σπονδυλοαρθροπάθεια ή ουρική αρθρίτιδα. Αντίθετα στις λιγότερο συχνές πρωτογενείς ιγνυακές κύστεις παρατηρείται μία θυλακική προσεκβολή η οποία δεν επικοινωνεί με τον αρθρικό θύλακο του γόνατος

Συμπτώματα:
Οίδημα στο οπίσθιο τμήμα του γονάτου, ερυθρότητα που συνοδεύεται από πόνο στο υπόλοιπο γόνατο και πόδι. 

 Eπιδεινώνεται κατά την άσκηση ή κατά την κάμψη ή έκταση του γόνατος. Αυτά τα συμπτώματα συνοδεύονται με συμπτώματα της υποκείμενης νόσου (ρήξη μηνίσκου, ραγείς πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος, εκφυλιστική αρθρίτιδα).
Στα παιδιά (σπάνια) η ιγνυακή κύστη είναι ασυμπτωματική και συνήθως παρατηρείται από το ίδιο το παιδί.
Ρήξη της ιγνυακής κύστης μπορεί να συμβεί ξαφνικά προκαλώντας έντονο πόνο και οίδημα στην γάμπα, αυτός ο συνδυασμός συμπτωμάτων έχει ονομασθεί «σύνδρομο ψευτοθρομβοφλεβίτιδος» διότι τα σημεία και τα συμπτώματα ταιριάζουν με την θρομβοφλεβίτιδα. Συνοδεύεται από αύξηση της θερμοκρασίας, ερυθρότητα και ευαισθησία στην οπίσθια επιφάνεια της κνήμης. Εντούτοις η ρήξη αυτή μπορεί να μη συνοδεύεται από ισχυρό πόνο αλλά μόνο από οίδημα της γαστροκνημίας και της ποδοκνημικής

Διάγνωση

Οι απλές ακτινογραφίες είναι αρνητικές. Η απεικόνιση ασβεστώσεων μέσα στον κυστικό σχηματισμό είναι ένδειξη υμενικού σαρκώματος ή αιμαγγειώματος.
Ένα φλεβικό υπερηχογράφημα Doppler είναι χρήσιμο για την διαφοροδιάγνωση της θρομβοφλεβίτιδας .
Η μαγνητική τομογραφία του γόνατος είναι χρήσιμη για την αξιολόγηση των ιγνυακών κύστεων. Στην μαγνητική τομογραφία διακρίνονται οι ιγνυακές κύστες, όπου μπορούν να διακριθούν από  συμπαγείς βλάβες ή όγκους στην ιγνυακή κοιλότητα. Η μαγνητική τομογραφία θα επιβεβαιώσει την διάγνωση και θα αποκλείσει έναν όγκο μαλακών μορίων

Θεραπεία:
Στα παιδιά οι ιγνυακές κύστεις αποτελούν γενικώς καλοήθης ασυμπτωματικές παθήσεις και σπάνια σχετίζονται με παθολογία της άρθρωσης. Οι περισσότερες ιγνυακές κύστεις στα παιδιά αυτοϊώνται. Στους ασυμπτωματικούς ασθενείς στους οποίους η παθολογική αυτή κατάσταση διαπιστώνεται σε τυχαίο έλεγχο δεν απαιτείται κάποια θεραπευτική προσέγγιση.
Η αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου, όπως η αρθρίτιδα ή κάποιος τραυματισμός, συχνά αρκεί. Η ίδια η κύστη, η οποία δεν αφαιρείται χειρουργικά, επειδή συνήθως υποτροπιάζει, μπορεί να αδειάσει με τη βοήθεια του γιατρού, ενώ ο πάγος μπορεί να μειώσει σημαντικά το οίδημα.
Μερικές φορές γίνεται ένεση στεροειδών στην κύστη. Είναι ένα παροδικό μέτρο και η κύστη συνήθως επανεμφανίζεται, εκτός αν έχει αντιμετωπισθεί η ενδαρθρική παθολογία.
Αν όμως υπάρχει ενδαρθρική βλάβη η οποία προκαλεί μηχανικά συμπτώματα, με πόνο και επίμονο οίδημα, τότε η θεραπεία είναι χειρουργική. Αν η αρθροσκοπική παρέμβαση δεν αντιμετωπίζει τα συμπτώματα, τότε ενδείκνυται η ανοικτή εκτομή.
Ο μίσχος που οδηγεί από  την άρθρωση στην κύστη ανευρίσκεται, συρράπτεται και αφαιρείται η κύστη. Συνήθως όμως η αντιμετώπιση της ενδαρθρικής βλάβης οδηγεί στην εξάλειψη της ιγνυακής κύστης.
Η θεραπευτική αντιμετώπιση της ρήξεως η οποία υποδύεται εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση περιλαμβάνει την συμπτωματική αγωγή με κατάκλιση, τη βάδιση με βακτηρίες για αποφυγή φόρτισης του σκέλους και τη χορήγηση με στεροειδούς αντιφλεγμονώδους αγωγής. Η χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής αντεδείκνυται γιατί μπορεί να προκαλέσει αιμάτωμα στην γαστροκνημία και συρικνώσεις μυών.

http://medlabgr.blogspot.com/2014/02/baker.html

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 09 Φεβρουάριος 2017 17:57
 
Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, με εξάνθημα στο πρόσωπο, συνεχή πυρετό, πόνο στις αρθρώσεις, κόπωση. ...του Κωνσταντίνου Λούβρου, Μ.D.
News - ΥΓΕΙΑ
Τρίτη, 07 Φεβρουάριος 2017 13:53

Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, με εξάνθημα στο πρόσωπο, συνεχή πυρετό, πόνο στις αρθρώσεις, κόπωση.
...του Κωνσταντίνου Λούβρου, Μ.D., medlabnews.gr

642X361 SLIDE 2 Systemic Lupus Erythematosus-1

 

 

 

Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος - Σ.Ε.Λ. είναι χρόνια φλεγμονώδης Ρευματική Πάθηση και αποτελεί διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος, δηλαδή του συστήματος άμυνας του οργανισμού, γνωστή ως αυτοάνοση συστηματική νόσος.  Εκτός από το Σ.Ε.Λ  υπάρχει και ο δερματικός ή Δισκοειδής Λύκος, ο οποίος όμως είναι διαφορετικής και πιο ήπιας μορφής.

 

 

 

Το όνομα συστηματικός ερυθηματώδης λύκος χρονολογείται από τις αρχές του 20ου αιώνα. O «Λύκος» είναι ένα από τα 100 αυτοάνοσα νοσήματα και πήρε το όνομά του πριν από 300 χρόνια εξαιτίας των δερματικών εξανθημάτων που παραμόρφωναν το πρόσωπο σαν να το είχε δαγκώσει «Λύκος». Στα νοσήματα αυτά το ανοσολογικό σύστημα που υπό άλλες συνθήκες μας προστατεύει το σώμα μας στρέφεται εναντίον διαφόρων οργάνων του. Συστηματικός σημαίνει ότι προσβάλλει πολλά όργανα και συστήματα του σώματος. Ερυθηματώδης στα ελληνικά σημαίνει κόκκινος και αναφέρεται στο κόκκινο χρώμα του δερματικού εξανθήματος του ΣΕΛ.

 



Ο ΣΕΛ είναι μια χρόνια πάθηση του ανοσοποιητικού συστήματος που μπορεί να αποβεί ακόμη και μοιραία, αν και με τις πρόσφατες ιατρικές εξελίξεις η θνησιμότητα έχει μειωθεί αρκετά. Όπως και με τις υπόλοιπες αυτοάνοσες παθήσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα  επιτίθεται στα κύτταρα και τους ιστούς του σώματος προκαλώντας φλεγμονή και ιστολογική βλάβη. Στα άτομα, που υποφέρουν από Λύκο, το ανοσολογικό τους σύστημα χάνει την ικανότητα να διακρίνει, τα εξωγενή ερεθίσματα – τους «διάφορους εισβολείς» από τα υγιή δικά του κύτταρα και όχι μόνον δεν τα καταπολεμά, αλλά προκαλεί και την καταστροφή τους, δηλαδή καταστρέφει τα δικά του συστατικά, καταστρέφει τον «εαυτό του». 

 

 

 

 

Ο ΣΕΛ μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστεί επειδή τα σημεία και τα συμπτώματά του μιμούνται συχνά εκείνα άλλων ασθενειών. Το πιο χαρακτηριστικό σημάδι του Λύκου - ένα δερματικό εξάνθημα που μοιάζει με τα φτερά μιας πεταλούδας, απλώνεται και στα δύο μάγουλα - εμφανίζεται σε πολλές αλλά όχι όλες τις περιπτώσεις της νόσου.

 

 

Πόσο συχνός είναι;  Επιδημιολογικά στοιχεία;

 

Η συχνότητα του ΣΕΛ ποικίλλει αρκετά ανάλογα με την εθνικότητα και τη γεωγραφική περιοχή, ωστόσο διεθνώς κυμαίνεται γενικά σε 0.5–1 ‰. Η νόσος είναι συχνότερη στους μαύρους Αφρο-αμερικανούς και σε Λατινο-αμερικανούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΣΕΛ εμφανίζεται κατά πολύ συχνότερα στις γυναίκες (7 έως 10 φορές σε σχέση με τους άνδρες).

 

Ο ΣΕΛ είναι νόσος κυρίως νεαρών γυναικών. Η συχνότερη ηλικία εμφάνισης είναι μεταξύ 15 και 40 ετών με αναλογία γυναίκες: άνδρες 6-10:1. Ωστόσο, η ηλικία έναρξης μπορεί να ποικίλλει από τη βρεφική έως την ενήλικη ζωή.

 

Ο ΣΕΛ έχει ισχυρό οικογενή χαρακτήρα με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης μεταξύ των συγγενών πρώτου βαθμού των ασθενών με ΣΕΛ. Η νόσος εμφανίζεται σε αναλογία 25-50% σε μονοζυγωτικούς διδύμους και 5% σε διζυγωτικούς. Επιπλέον, σε ευρύτερες οικογένειες, μπορεί να εμφανισθεί μαζί με άλλες αυτοάνοσες καταστάσεις, όπως η αιμολυτική αναιμία, η θυρεοειδίτιδα και η ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα. Παρά την επίδραση της κληρονομικότητας οι περισσότερες περιπτώσεις ΣΕΛ εμφανίζονται σποραδικά.

 

 

Στην Ελλάδα, επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν πως η συχνότητα του ΣΕΛ είναι περίπου 70–100 περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους, ενώ υψηλότερη συχνότητα (σχεδόν 120 περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους) καταγράφηκε σε μελέτη στην Κρήτη.

 

 

Δεν είναι ασυνήθιστο για ένα παιδί με ΣΕΛ να έχει στην οικογένειά του συγγενή με κάποια αυτοάνοση νόσο, είναι όμως πολύ σπάνιο να προσβληθούν από ΣΕΛ δύο παιδιά στην ίδια οικογένεια.

 

 

 

 

 

Ο ΣΕΛ μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος, αλλά πιο συχνά προκαλεί βλάβες στην καρδιά , τις αρθρώσεις , το δέρμα , τους πνεύμονες , τις φλέβες, το ήπαρ, τα νεφρά  και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Η πορεία της πάθησης είναι απρόβλεπτη. Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με μια τάση στο να  αναπτύξουν  λύκο, η οποία μπορεί να προκληθεί από μολύνσεις, ορισμένα φάρμακα ή ακόμα και το φως του ήλιου. 

 

 

Είναι μεταδοτικός;

 

Ο ΣΕΛ δεν είναι μεταδοτικός, δεν μπορεί να μεταδοθεί από ένα άτομο σε άλλο, όπως μία λοίμωξη.

 

 

Ποια είναι τα αίτια της νόσου;

 

Είναι πιθανό ότι η νόσος οφείλεται σε έναν συνδυασμό γενετικών  και  περιβαλλοντικών  παραγόντων. Φαίνεται ότι τα άτομα με κληρονομική προδιάθεση για Λύκο μπορεί να εκδηλώσουν την ασθένεια όταν έρχονται σε επαφή με κάτι στο περιβάλλον που μπορεί να τη «διεγείρει». Το γενετικό υπόστρωμα παίζει ένα σημαντικό ρόλο εντούτοις δεν έχει αναγνωρισθεί συγκεκριμένο «γονίδιο Λύκου». Αντίθετα φαίνεται ότι ποικίλα γονίδια ίσως αυξάνουν την προδιάθεση ενός ατόμου για τη νόσο. Πιστεύεται ότι τα γονίδια από μόνα τους δεν καθορίζουν ποιο άτομο θα εκδηλώσει Λύκο. 

 

 

Η αιτία για το λύκο στις περισσότερες περιπτώσεις, ωστόσο, είναι άγνωστη. Μερικοί  πιθανοί παράγοντες που προκαλούν την ασθένεια μπορεί να είναι :

 

 

 

 

• Τα ηλιακά εγκαύματα: Η έκθεση στον ήλιο μπορεί να πυροδοτήσει  την εκδήλωση της νόσου  σε ευαίσθητα άτομα.

 

• Φάρμακα: ΣΕΛ μπορεί να προκληθεί από ορισμένους τύπους  αντιεπιληπτικής φαρμακευτικής αγωγής,  φάρμακα που ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση του αίματος και αντιβιοτικά. Οι άνθρωποι που έχουν φαρμακευτικό λύκο συνήθως βλέπουν  τα συμπτώματά τους να απομακρύνονται όταν σταματήσουν τη λήψη των φαρμάκων που τα προκαλούν.

 

• Ψυχικό stress

 

• Λοιμώξεις

 


 

Συμπτώματα

 

Μολονότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι τύποι συμπτωμάτων του Σ.Ε.Λ., από τα πιο συνηθισμένα είναι: πυρετός, αδυναμία, κόπωση ή απώλεια βάρους, εξάνθημα του δέρματος, αρθραλγίες στα δάκτυλα των χεριών, τους αγκώνες, τα γόνατα ή τους αστραγάλους, διόγκωση λεμφαδένων, ανορεξία, χαμηλή θερμοκρασία, τριχόπτωση, ναυτία και εμετό. Κοινά συμπτώματα είναι επίσης η κατάθλιψη και ένα γενικευμένο αίσθημα κόπωσης.

 

 

Τα σημεία και συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά ή και να αναπτύσσονται αργά, μπορεί να είναι ήπιας ή σοβαρής μορφής και μπορεί η παρουσία τους να είναι προσωρινή ή μόνιμη. Οι περισσότεροι άνθρωποι με ΣΕΛ  εκδηλώνουν την ασθένεια σε ήπια μορφή  που χαρακτηρίζεται από «επεισόδια », όταν τα σημεία και τα συμπτώματα επιδεινώνονται  για λίγο, στη συνέχεια παρατηρείται  βελτίωση ή και μπορεί να εξαφανιστούν εντελώς για ένα διάστημα.

 

 

Τα πιο συνηθισμένα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

 

 

 

• Κόπωση και πυρετό

 

• Πόνο στις αρθρώσεις, δυσκαμψία και πρήξιμο

 

• Εξάνθημα σε σχήμα Πεταλούδας στο πρόσωπο, που καλύπτει τα μάγουλα και τη γέφυρα της μύτης

 

• Δερματικές βλάβες που εμφανίζονται ή επιδεινώνονται με την έκθεση στον ήλιο. 

 

• Δάκτυλα χεριών και ποδιών που γίνονται άσπρα ή κυανά όταν εκτίθενται στο κρύο ή στη διάρκεια περιόδων στρες (φαινόμενο Raynaud)

 

• Δύσπνοια

 

• Πόνο στο στήθος

 

• Ξηροφθαλμία

 

• Πονοκεφάλους , σύγχυση, απώλεια μνήμης

 

• Αρτηριακή πίεση: Αύξηση η οποία προκαλείται από τη χρήση κορτικοειδών η άλλων φαρμάκων η και από τη νεφρική δυσλειτουργία. 

 

• Καρδιά και πνεύμονες: Μπορεί να προσβληθούν. Είναι επίσης ενδεχόμενη η πρόκληση περικαρδίτιδας ή πλευρίτιδας αντίστοιχα, με αποτέλεσμα τη δύσκολη και επώδυνη αναπνοή. 

 

• Οστά: Οστεονέκρωση λόγω κακής κυκλοφορίας

 

• Απώλεια μαλλιών, αλωπεκία

 

• Αναιμία, ανεπάρκεια μυελού των οστών

 

• Δυσκολίες συγκέντρωσης και μνήμης

 

 

 

 

 

Το μάτι μπορεί να προσβληθεί σπανίως, αν και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι η πρώτη εκδήλωση μιας μέχρι τότε ασυμπτωματικής νόσου. Η οφθαλμική προσβολή περιλαμβάνει:

 

 

 

• Ξηροφθαλμία

 

• Σκληρίτιδα

 

• Επισκληρίτιδα

 

• Αγγείτιδα αμφιβληστροειδή

 

• Οπίσθια ραγοειδίτιδα

 

 

Συνηθέστερα στα μάτια εμφανίζονται εκδηλώσεις όταν ο ΣΕΛ έχει προσβάλλει τα νεφρά και έχει προκαλέσει αρτηριακή υπέρταση (υπερτασική αμφιβληστροειδοπάθεια).

 

 

Αγγειίτιδα συνήθως εκδηλώνεται όταν ο ΣΕΛ συνυπάρχει με αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο.

 

 

Διάγνωση

 

Η διάγνωση μπορεί να είναι αρκετά ευχερής φτάνει να υπάρχει έντονη υποψία από το γιατρό. Θα βασιστεί στο ατομικό ιστορικό, στην κλινική εξέταση αλλά και σε μια σειρά ειδικευμένων αναλύσεων.

 

Οι ασθενείς με ΣΕΛ έχουν συχνά στη γενική εξέταση αίματος χαμηλό αιματοκρίτη (αναιμία), ή χαμηλό αριθμό λευκών (λευκοπενία) ή αιμοπεταλίων (θρομβοπενία).

 

 

Οι εργαστηριακές εξετάσεις μπορεί να βοηθήσουν στη διάγνωση του ΣΕΛ και επιπλέον να καθορίσουν ποια εσωτερικά όργανα έχουν προσβληθεί. Οι τακτικές αιματολογικές εξετάσεις και εξετάσεις ούρων είναι σημαντικές για την παρακολούθηση της ενεργότητας και της βαρύτητας της νόσου και για να καθορίσουν πόσο καλά ανεκτά είναι τα φάρμακα. Υπάρχουν αρκετές εργαστηριακές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν στο ΣΕΛ:

 

1) Συνηθισμένες εξετάσεις που δείχνουν εάν υπάρχει ενεργότητα της νόσου με προσβολή πολλαπλών, οργάνων, όπως:

 

Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) και η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP), που είναι αυξημένες σε κάθε φλεγμονή. Στο ΣΕΛ ενώ η ΤΚΕ είναι αυξημένη, η CRP είναι χαρακτηριστικά φυσιολογική. Εάν είναι αυξημένη αποτελεί ένδειξη παρουσίας λοίμωξης.

 

Εξετάσεις αίματος που μπορεί να αποκαλύψουν αναιμία και χαμηλά αιμοπετάλια και λευκά αιμοσφαίρια.

 

Hλεκτροφόρηση των πρωτεϊνώνֵ του πλάσματος που μπορεί να αποκαλύψει αυξημένη γαμμα-σφαιρίνη (αυξημένη φλεγμονή) και μειωμένη λευκωματίνη (προσβολή των νεφρών).

 

Βιοχημικές εξετάσεις που μπορεί να αποκαλύψουν προσβολή των νεφρών (αύξηση της ουρίας και της κρεατινίνης στο αίμα, μεταβολές στη συγκέντρωση των ηλεκτρολυτών), παθολογικά ευρήματα στον έλεγχο ηπατικής λειτουργίας (αύξηση τρανσαμινασών) και αύξηση των μυικών ενζύμων, εάν οι μύες έχουν προσβληθεί.

 

Οι εξετάσεις ούρων είναι πολύ σημαντικές τόσο κατά την αρχική διάγνωση του ΣΕΛ όσο και κατά την παρακολούθηση, για να καθοριστεί η προσβολή των νεφρών. Είναι πιο σωστό να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ακόμα και όταν η ασθένεια είναι σε ύφεση. Η εξέταση ούρων μπορεί να δείξει διάφορα σημάδια φλεγμονής στα νεφρά, όπως

 

ερυθρά αιμοσφαίρια ή αυξημένο λεύκωμα(πρωτεΐνες). Μερικές φορές, για να μετρηθεί το λεύκωμα ούρων 24ώρου χρειάζεται να συλλέξουν οι γονείς ούρα του παιδιού για 24 ώρες. Μ’αυτόν τον τρόπο, μπορεί να διαγνωσθεί η πρώιμη προσβολή των νεφρών.

 

2) Ανοσολογικές εξετάσεις:

 

Αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ) 

 

Αντισώματα έναντι του DNA 

 

Αντισώματα anti-Sm 

 

Αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα 

 

 

Εργαστηριακές εξετάσεις που μετρούν τα επίπεδα του συμπληρώματος στο αίμα. Η λέξη συμπλήρωμα είναι όρος που αναφέρεται σε μια ομάδα πρωτεϊνών του αίματος που καταστρέφουν τα μικρόβια και ρυθμίζουν τη φλεγμονώδη αντίδραση και την ανοσιακή απάντηση. Συγκεκριμένες πρωτεΐνες του συμπληρώματος (C3 και C4) μπορεί να καταναλωθούν σε ανοσιακές αντιδράσεις και τα χαμηλά επίπεδα αυτών των πρωτεϊνών σημαίνουν την παρουσία ενεργού νόσου, ιδίως νεφρικής προσβολής.

 

 

Σήμερα, είναι διαθέσιμες πολλές ακόμη εξετάσεις για να δούμε τις επιδράσεις του ΣΕΛ σε διάφορα όργανα του σώματος. Συχνά γίνεται βιοψία των νεφρών (αφαίρεση μικρού τμήματος ιστού). Η νεφρική βιοψία παρέχει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τον τύπο, το βαθμό και τη διάρκεια των βλαβών του ΣΕΛ και βοηθάει πολύ στην επιλογή της κατάλληλης αγωγής. Η δερματική βιοψία μπορεί να βοηθήσει μερικές φορές να διαγνωστεί η δερματική αγγειίτιδα, ο δισκοειδής λύκος ή η φύση διάφορων δερματικών εξανθημάτων. 

 

 

Άλλες εξετάσεις περιλαμβάνουν ακτινογραφίες θώρακος (για την καρδιά και τους πνεύμονες), ηλεκτροκαρδιογράφημα και υπερηχογράφημα για την καρδιά, λειτουργικές εξετάσεις των πνευμόνων, ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ), μαγνητική τομογραφία (ΜRΙ), ή άλλες τομογραφίες για τον εγκέφαλο και πιθανόν βιοψίες άλλων ιστών.

 

 

 

 



Θεραπεία

 

Οι θεραπείες στο ΣΕΛ αποσκοπούν να βάλουν «φρένο» στην υπέρμετρη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, περιορίζοντας έτσι τη φλεγμονή και τα συμπτώματα της νόσου. Ως εκ τούτου, οι θεραπείες αυτές χαρακτηρίζονται ως «ανοσοτροποποιητικές» ή «ανοσοκατασταλτικές» και περιλαμβάνουν την υδροξυχλωροκίνη, τη μεθοτρεξάτη, την αζαθειοπρίνη, το μυκοφαινολικό και την κυκλοφωσφαμίδη. Τα δύο τελευταία φάρμακα χρησιμοποιούνται στις περισσότερο σοβαρές περιπτώσεις λύκου (π.χ. σε ασθενείς με νεφρίτιδα).

 

 

Λόγω της χρήσης των θεραπειών αυτών, τα τελευταία χρόνια έχει περιοριστεί η χρήση της κορτιζόνης. Παρόλα αυτά, η κορτιζόνη έχει το πλεονέκτημα ότι δρα πολύ γρήγορα και είναι ανάγκη να χορηγείται σε σοβαρές μορφές ή υποτροπές της νόσου. Στους υπόλοιπους ασθενείς, πρέπει να επιδιώκεται η μακροχρόνια θεραπεία της νόσου να γίνεται με τη χαμηλότερη δυνατή δόση κορτιζόνης ή κατά το δυνατό, να διακόπτεται η χορήγησή της μετά από κάποιες εβδομάδες, προκειμένου να περιοριστούν οι παρενέργειές της στον οργανισμό.

 

 

Τα τελευταία χρόνια η εμβάθυνση στην επιστημονική γνώση για τις αιτίες και τους μηχανισμούς που προκαλούν το ΣΕΛ έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη μιας νέας γενιάς θεραπειών, γνωστές και ως «βιολογικές» θεραπείες. Οι βιολογικές θεραπείες, σε αντίθεση με τις παραδοσιακές ανοσοκατασταλτικές θεραπείες, «στοχεύουν» συγκεκριμένες πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος που ευθύνονται (τουλάχιστον εν μέρει) για την ανάπτυξη του ΣΕΛ. Τέτοιες θεραπείες είναι το belimumab και το rituximab. Οι νεότερες θεραπείες μπορεί να αποβούν χρήσιμες σε ασθενείς με ανθεκτικές μορφές του ΣΕΛ, στους οποίους οι παραδοσιακές ανοσοκατασταλτικές θεραπείες δεν έχουν επιτύχει ή έχουν προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες και δε μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν. 

 

 

Τέλος, συχνά οι ασθενείς παρά τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν και την αντικειμενική βελτίωση του λύκου, εξακολουθούν να έχουν αίσθημα εξάντλησης (κόπωση) ή πόνου στο σώμα τους, το οποίο τους επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητά τους. Η αντιμετώπιση αυτών των ενοχλήσεων γίνεται με ένα πρόγραμμα ήπιας φυσικής άσκησης, ψυχολογικής υποστήριξης, βελτίωσης του νυκτερινού ύπνου, ή και με παυσίπονα φάρμακα ή φάρμακα για τη θεραπεία του χρόνιου πόνου.

 

 

Τι πρέπει να κάνει ο ασθενής;

 

Κυρίως, αποφυγή καταστάσεων που προκαλούν αναζωπύρωση της νόσου (αποφυγή stress, κούρασης, κακή διατροφή).

 

 

• Προφυλάξεις κατά του ηλιακού φωτός (χρήση προστατευτικής κρέμας που μπλοκάρει UV-A, UV-B ακτίνες, Δείκτης προστασίας 15).

 

• Χρήση καπέλου κεφαλής.

 

• Απόλυτος έλεγχος (κινήσεων – ενέργειας) κατά την έξαρση της νόσου (περισσότερη ξεκούραση – λιγότερο άγχος). Μετά την έξαρση, μπορεί να επακολουθείτε σταδιακά στις εργώδεις δραστηριότητες (φυσική άσκηση, λογική γυμναστική).

 

• Κατανάλωση ελεγχόμενων γευμάτων (πλούσια σε πρωτεΐνες, βιταμίνες).

 

• Συνιστάται εμβολιασμός – προληπτική αντιβιοτική θεραπεία – πριν από κάθε παθολογικό ή οδοντιατρικό πρόβλημα υγείας, ώστε να μειωθεί η πιθανότητα λοίμωξης, η οποία θα ενεργοποιήσει θα «ξυπνήσει» το λύκο.

 

• Απόλυτος έλεγχος και γνώση της νόσου (των επιπλοκών της – των εξάρσεων της).

 

• Επίσημη – παρακολούθηση ιατρική – κάθε 6 μήνες ή κάθε φορά που εμφανίζονται προβλήματα (καλύτερα η πρόληψη από την θεραπεία – αυτά ισχύει για όλα τα νοσήματα).

 

 

Ανάπαυση και άσκηση

 

Αν κουράζεστε εύκολα, χρειάζεται να διατηρείτε μια ισορροπία μεταξύ ανάπαυσης και δραστηριότητας. Μέρος αυτής της ισορροπίας περιλαμβάνει το να ρυθμίζεται τον εαυτό σας κατά την διάρκεια της ημέρας κι επίσης από μέρα σε μέρα. Αφήστε αρκετό χρόνο να τελειώσετε κάτι που αρχίσατε, ώστε να μην νιώσετε πιεσμένοι. Μην προσπαθείτε να κάνετε πολλά πράγματα κάθε φορά. Να είστε ρεαλιστές. Προγραμματισμός και ρύθμιση χρόνου σημαίνει επίσης να κάνετε τα δυσκολότερα πράγματα όταν βρίσκεστε στην καλύτερη κατάσταση.

 

 

Συνήθως δεν απαιτείται να εγκαταλείψετε τις συνηθισμένες σας δραστηριότητες. Πάντως ίσως να χρειαστεί να περιορίσετε κοπιαστικές δραστηριότητες, ειδικά όταν νιώθετε ότι πλησιάζει κάποια έξαρση. Η αναλαμπή είναι μια περίοδος κατά την οποία τα συμπτώματα της πάθησης εμφανίζονται ή χειροτερεύουν. Κατά την διάρκεια της έξαρσης μη διστάσετε να ζητήσετε από άλλους στην οικογένεια να βοηθήσουν στο σπίτι. Ίσως θα πρέπει να σκεφτείτε να ζητήσετε από κάποιον να σας βοηθήσει στις οικιακές δουλειές.

 

Όταν βρίσκεστε στη δουλειά προσπαθήστε να κάνετε μικρά διαλείμματα και να εναλλάσσετε τις δραστηριότητες. Ίσως χρειαστεί να μειώσετε τις ώρες που εργάζεστε. Αν το να μειώσετε τις ώρες της εργασίας σας, παρουσιάζει προβλήματα στην παρούσα εργασία σας, ένας σύμβουλος επαγγελματικής αποκατάστασης ίσως σας βοηθήσει να βρείτε μια δουλειά με πιο ελαστικό ή μειωμένο ωράριο ή και λιγότερο κουραστική.

 

 

Είναι εξίσου σημαντικό να κάνετε κατάλληλες ασκήσεις σε καθημερινή βάση. Μπορείτε να τις κάνετε όταν η πάθηση δεν βρίσκετε σε ενεργό στάδιο και νιώθετε καλύτερα. Πάντως, ακόμα και κατά την διάρκεια της έξαρσης το να κάνετε μια ποικιλία ενεργητικών και παθητικών ασκήσεων βοηθά σημαντικά για την αποφυγή της δυσκαμψίας και ατροφίας των μυών. Ένας φυσιοθεραπευτής, που κατευθύνετε από τον γιατρό σας, μπορεί να σας βοηθήσει να φτιάξετε ένα πρόγραμμα ασκήσεων που ταιριάζει στο καθημερινό σας πρόγραμμα και την τωρινή σας κατάσταση.

 

 

Δίαιτα

 

Το ισορροπημένο διαιτολόγιο, αποτελεί σημαντικό μέρος του θεραπευτικού προγράμματος. Κατά καιρούς, όταν ο λύκος είναι σε δραστηριότητα και η όρεξή σας είναι μικρή, ίσως σας βοηθήσει, το να πάρετε μια ημερήσια πολυβιταμίνη. Ο γιατρός μπορεί να σας γράψει κάποιες ειδικές βιταμίνες, για συγκεκριμένα προβλήματα του λύκου. Είναι σημαντικό να θυμάστε πάντως, ότι οι υπερβολικές δόσεις βιταμινών μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρές παρενέργειες. Θα πρέπει να είστε σίγουροι πως ο γιατρός σας γνωρίζει τα σκευάσματα βιταμινών που παίρνετε.

 

 

Κατά καιρούς ίσως χρειαστεί να κάνετε κάποια ειδική δίαιτα, εξ' αιτίας των προβλημάτων που δημιουργούνται από κάποια σημεία ή συμπτώματα του λύκου σας, όπως π.χ. η βλάβη των νεφρών. Δίαιτα χαμηλή σε αλάτι θα βοηθήσει στην μείωση του οιδήματος. Όταν τα νεφρά δεν λειτουργούν φυσιολογικά, ίσως είναι αναγκαίο να περιοριστεί η ποσότητα πρωτείνης στη δίαιτα.

 

 

Ορισμένοι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η δίαιτα που είναι πλούσια σε λάδι ψαριού, μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην πορεία του λύκου, εμποδίζοντας την φλεγμονή να αναπτυχθεί. Οι κλινικές δοκιμές της δίαιτας με λάδι ψαριού σε άτομα με λύκο, βρίσκονται στα πρώτα στάδια.

 

 

Δίαιτα χαμηλή σε νάτριο, πρωτεΐνες και κάλιο, σε περιπτώσεις νεφρικής βλάβης. Περιορισμό της χρήσης άλατος σε περιπτώσεις ψηλής πίεσης. Στην περίπτωση χρήσης κορτικοειδών θα πρέπει να αποφεύγετε τα γλυκά, το αλάτι και τα λιπαρά με σκοπό να αποφευχθεί η εκδήλωση σακχαρώδη διαβήτη, υπέρτασης και υπερλιπιδαιμίας. Η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας ασβεστίου με τις τροφές- γαλακτοκομικά προϊόντα με χαμηλά λιπαρά- είναι απαραίτητη, γιατί η χρήση των φαρμάκων προδιαθέτει την εκδήλωση οστεοπόρωσης. 

 

 

Σεξουαλική Ζωή 

 

Η σεξουαλική ζωή είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του ατόμου. Είναι ενδεχόμενο μετά την πάθηση να επηρεαστεί το κομμάτι αυτό της ζωής  λόγω κυρίως του πόνου στις αρθρώσεις, της κόπωσης , του φόβου για τις αλλαγές στο σώμα και την εμφάνιση κλπ. Επίσης μπορούν να επηρεάσουν οι συχνές μυκητιάσεις και ουρολοιμώξεις καθώς και η ξηρότητα στον κόλπο. 

 

 

Κύηση και Σ.Ε.Λ. Η κύηση πρέπει να είναι έγκαιρα προγραμματισμένη    και σε συνεννόηση με τον θεράποντα γιατρό ώστε να εμπίπτει  στην περίοδο που ο Σ.Ε.Λ. είναι σε ύφεση. Ίσως χρειαστεί να αναθεωρηθεί η φαρμακευτική αγωγή που παίρνετε. Επίσης είναι σημαντική η στενή και καλή συνεργασία ρευματολόγου και γυναικολόγου που σας παρακολουθούν. Η καλή και υγιεινή διατροφή, η ξεκούραση και η αποφυγή του ποτού και του καπνίσματος θα βοηθήσουν ακόμη περισσότερο στην ομαλή εξέλιξη της κύησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως παρατηρηθεί ήπια έξαρση της νόσου κατά τη διάρκεια της κύησης ή αμέσως μετά κατά τη λοχεία. Επιπλέον συνιστάται η δυνατότητα ταχείας πρόσβασης σε μονάδα νεογνών την ώρα του τοκετού σε περίπτωση που θα χρειαστεί ειδική φροντίδα. Περίπου το 25% των νεογνών γυναικών με Σ.Ε.Λ. γεννιούνται πρόωρα αλλά δεν πάσχουν από γενετικές ανωμαλίες.


http://medlabgr.blogspot.com/2014/12/systemic-lupus-erythematosus.html

 


Σελίδα 5 από 30
Τον μεγάλο τραγουδοποιό & ποιητή Διονύση Σαββόπουλο τίμησε ο Δήμος Λυκόβρυσης – Πεύκης.
Τον μεγάλο τραγουδοποιό & ποιητή Διονύση Σαββόπουλο τίμησε ο Δήμος Λυκόβρυσης – Πεύκης.
Τον μεγάλο τραγουδοποιό & ποιητή Διονύση Σαββόπουλο τίμησε ο Δήμος Λυκόβρυσης – Πεύκης. «Ολοκληρώθηκε στο κατάμεστο ...

ATTICANEWS.GR στο Facebook

Powered by Jasper Roberts - Blog
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση