ATTICANEWS.GR

Member Area
Απόψεις
Άρθρο των Δ. Παπαδημούλη - Τ. Χατζηγεωργίου: «Η συμβολή της ΕΕ πρέπει να γίνει πιο ενεργή στην επίλυση του Κυπριακού»
News - Απόψεις
Δευτέρα, 09 Ιανουάριος 2017 11:26

Άρθρο των Δ. Παπαδημούλη - Τ. Χατζηγεωργίου: «Η συμβολή της ΕΕ πρέπει να γίνει πιο ενεργή στην επίλυση του Κυπριακού»

GUE1

 

  • «Η ΕΕ, μέσω του Προέδρου της Κομισιόν κ. Γιούνκερ, έχει δικαίωμα και υποχρέωση να είναι ενεργά παρούσα, με εισηγήσεις και προτάσεις, ιδιαίτερα στα ζητήματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων».

 

  • Άρθρο για τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, που συνυπογράφουν ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, και ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, Τάκης Χατζηγεωργίου.

 

Άρθρο για το Κυπριακό ζήτημα, με αφορμή τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις που θα λάβουν χώρα στη Γενεύη μεταξύ 9-11 Ιανουαρίου 2017, συνυπογράφουν ο Δημήτρης Παπαδημούλης, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, και ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, Τάκης Χατζηγεωργίου.

Στο άρθρο καταγράφονται οι κοινές θέσεις της κυπριακής και ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και η κοινή πορεία που ακολουθούν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΚΕΛ για την ειρηνική επίλυση του ζητήματος και την ανάδειξη ενός βιώσιμου ομοσπονδιακού μοντέλου, χωρίς την παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων.

Πιο συγκεκριμένα, οι δύο Ευρωβουλευτές αναφέρουν ότι «ζητούμενο είναι να γίνουν σημαντικά, θετικά βήματα, και να ανοίξει σταδιακά ο δρόμος για τη λύση με τη δυνατότητα παγώματος της διαδικασίας και επανέναρξης (stop the clock) εάν προκύψουν αδιέξοδα». Επίσης, αναφορικά με την παρουσία τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, οι δύο Ευρωβουλευτές σημειώνουν πως «είναι αδιανόητο σε μια χώρα που δεν βρίσκεται σε πόλεμο ούτε επιδιώκει να εμπλακεί σε πόλεμο, να υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις και εγγυήσεις που ασκούν πίεση ενάντια στις επιδιώξεις για ειρηνική συνύπαρξη των Κυπρίων πολιτών, είτε είναι Ελληνοκύπριοι, είτε Τουρκοκύπριο».

Το άρθρο καταλήγει τονίζοντας ότι «θα πρέπει να εργαστούμε προς την κατεύθυνση εγκατάστασης στην Κύπρο ενός σημαντικού ευρωπαϊκού θεσμού, όπως πχ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ή έστω ορισμένες λειτουργίες ή τμήματα αυτού (…) που, σε αντίθεση με την στρατιωτική παρουσία, θα ενίσχυε το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών».

 

Τα links των δημοσιεύσεων του άρθρου:

 

 

 

 

 

 

 

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

 

Η συμβολή της ΕΕ πρέπει να γίνει πιο ενεργή στην επίλυση του Κυπριακού

 

*Των Δημήτρη Παπαδημούλη και Τάκη Χατζηγεωργίου

 

Το Κυπριακό είναι ένα πρόβλημα που χρονίζει, σε σημείο που πάρα πολλοί έχουν συνηθίσει στην ιδέα πως θα παραμείνει ως έχει για πάντα. Ένα άλυτο πρόβλημα δηλαδή, που δεν δημιουργεί τίποτε επιπρόσθετο πέρα από την ύπαρξή του. Ωστόσο, σήμερα βρίσκεται ξανά στα πρωτοσέλιδα και των ελληνικών, αλλά και ξένων εφημερίδων. Μοιραζόμαστε λοιπόν εδώ, τις σκέψεις μας γύρω από τις αναμενόμενες εξελίξεις.

 

Η συγκυρία δημιουργεί δυνατότητες για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση. Και η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί. Όλοι πρέπει να συμβάλλουμε με τις δυνάμεις μας για αυτόν τον μεγάλο στόχο, γιατί αλλιώς θα εδραιώνεται η διχοτόμηση και η τουρκική κατοχή, που είναι η χειρότερη λύση και για την Κύπρο και για τον Ελληνισμό.

 

Ένα από τα βασικότερα ζητήματα είναι η απαλλαγή της Κύπρου από τα ξένα στρατεύματα και ο απεγκλωβισμός της, κυρίως, από την πολιτική της Τουρκίας.

 

Η παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων δεν συνάδει με το πνεύμα συνεργασίας και συνύπαρξης. Επίσης, είναι αδιανόητο σε μια χώρα που δεν βρίσκεται σε πόλεμο ούτε επιδιώκει να εμπλακεί σε πόλεμο, να υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις και εγγυήσεις που ασκούν πίεση ενάντια στις επιδιώξεις για ειρηνική συνύπαρξη των Κυπρίων πολιτών, είτε είναι Ελληνοκύπριοι, είτε Τουρκοκύπριοι. Η απομάκρυνσή τους, εντός αυστηρού χρονοδιαγράμματος, είναι απαραίτητη συνθήκη για την επίλυση του Κυπριακού και την ανάκτηση της εμπιστοσύνης. Κατανοώντας, ωστόσο, το οποιοδήποτε αίσθημα ανασφάλειας των Τουρκοκυπρίων, θεωρούμε πως η πρόταση για ένα διεθνές αστυνομικό σώμα ικανοποιεί πλήρως κάθε δικαιολογημένη ανησυχία.

 

Η συγκυρία δίνει δυνατότητες για λύση και πρέπει να αξιοποιηθεί

 

Στην Κύπρο έχουμε δυο ηγέτες, τον Αναστασιάδη και τον Ακιντζί, που ενδιαφέρονται πραγματικά για τη λύση, ενώ το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Κύπρο, το ΑΚΕΛ, στηρίζει σθεναρά την διαδικασία. Στην Ελλάδα έχουμε την κυβέρνηση Τσίπρα που επίσης συμβάλλει εποικοδομητικά στην διαδικασία, επιθυμώντας να δει την οριστική επίλυση του Κυπριακού μετά από 40 και πλέον χρόνια.

 

Η ΕΕ από την πλευρά της έχει ανάγκη τη λύση για να ενισχύσει την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην ανατολική μεσόγειο και να επιδείξει μια τουλάχιστον, μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία, με προεκτάσεις τόσο στο εσωτερικό της όσο και στη ευρύτερη περιοχή.

 

Επίσης, η δίκαιη και βιώσιμη επίλυση του Κυπριακού είναι βέβαιο ότι θα ανοίξει το δρόμο για στενότερες συνέργειες στην Νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου, κυρίως σε θέματα ενεργειακής συνεργασίας, απελευθερώνοντας τη δυναμική της γεωγραφικής περιφέρειας και συμβάλλοντας στην σταθερότητα και την ανάπτυξη, στοιχεία που είναι απαραίτητα σε μια ιδιαίτερα «ταραγμένη» περιοχή του πλανήτη.

 

Τι θα πράξει η Τουρκία;

 

Μεγάλο ερωτηματικό παραμένει η στάση της Τουρκίας και του Προέδρου Ερντογάν. Η εκτίμησή μας είναι ότι η λύση θα ενισχύσει την «γεωπολιτική αξία» και επιρροή τόσο της Κύπρου και της Ελλάδας, όσο και της Τουρκίας. Πολλές φορές ωστόσο, οι κινήσεις και οι δημόσιες τοποθετήσεις αρχηγών κρατών -και εδώ αναφερόμαστε στον Πρόεδρο της Τουρκίας- γίνονται με αναφορά στο εσωτερικό της χώρας και για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, που αναδεικνύουν περισσότερο προσωπικούς εγωισμούς και αγνοούν το εθνικό συμφέρον για ειρήνη και σταθερότητα.

 

Η προβληματική συμπεριφορά του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν, αλλά και η αδυναμία πρόβλεψης των κινήσεών του, θέτουν εμπόδια στην καλύτερη εξυπηρέτηση των κοινών συμφερόντων, και κυρίως των συμφερόντων του Κυπριακού λαού, των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. Σε αυτό το πλαίσιο, και για να είμαστε πλήρως αντικειμενικοί, εξίσου προβληματική είναι και η στάση της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, που ενισχύει περαιτέρω το κλίμα εθνικισμού μιλώντας για «ξεπούλημα» του Κυπριακού, προδιαθέτοντας αρνητικά την κοινή γνώμη στη χώρα και δυσκολεύοντας τον απώτερο στόχο των συνομιλιών.

 

Πιστεύουμε πως το ζήτημα δεν θα κλείσει σε λίγες μέρες στη Γενεύη, όπως ίσως νομίζουν ορισμένοι. Το ζητούμενο είναι να γίνουν σημαντικά, θετικά βήματα, και να ανοίξει σταδιακά ο δρόμος για τη λύση με τη δυνατότητα παγώματος της διαδικασίας και επανέναρξης (stop the clock) εάν προκύψουν αδιέξοδα.

 

Υπάρχει, όμως, και ισχυρό ενδεχόμενο ο Πρόεδρος Ερντογάν να θέσει παράλληλα πρόσθετα ζητήματα, όπως το θέμα τη απελευθέρωσης τους καθεστώτος θεωρήσεων (visa) για τους Τούρκους πολίτες, όσο και το ζήτημα της επικαιροποίησης των εμπορικών σχέσεων με την Ευρώπη. Οι συνομιλίες θα δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο, σε περίπτωση που τεθούν και ζητήματα αμιγώς ελληνοτουρκικά, τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με το Κυπριακό.

 

Πιστεύουμε πως η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να παραμείνουν σταθερές στην ανάγκη επίλυσης του προβλήματος, με την διαμόρφωση μιας διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, με βάση το καθεστώς της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Εμείς επιδιώκουμε ενεργά τη λύση, χωρίς εκπτώσεις από τις αρχές μας αλλά και χωρίς τεχνητές ολιγωρίες και ενίσχυσης του κλίματος blame game.

 

Η παρουσία της ΕΕ, και μάλιστα μέσω του Προέδρου της Κομισιόν κ. Γιούνκερ, είναι από κάθε άποψη χρήσιμη και απαραίτητη. Έχει δικαίωμα και υποχρέωση να είναι ενεργά παρούσα, με εισηγήσεις και προτάσεις, ιδιαίτερα στα ζητήματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Προτάσεις που εκ των πράγματων δεν θα μπορούν να αφίστανται της ευρωπαϊκής διάστασης τους ζητήματος και δεν θα κάνουν τον Γιούνκερ να βρίσκεται εκεί ως «παρατηρητής». Να θυμίσουμε εδώ ότι το 2004 ο τότε εκπρόσωπος της ΕΕ στις συνομιλίες στο Μπούγκερστοκ, ο κος Φερχόιγκεν, είχε ενεργό συμμετοχή στις διαβουλεύσεις. Πολύ περισσότερο που σήμερα η Κύπρος μετρά δώδεκα χρονιά επιτυχούς παρουσίας στην Ένωση.

 

Επιπρόσθετα, θεωρούμε χρέος και βασικό δικαίωμα των δύο Κυπρίων ηγετών να επεξεργαστούν κοινές ιδέες που να γεφυρώνουν τυχόν διάσταση απόψεων, μεταξύ των εγγυητριών δυνάμεων, πάνω στα θέμα της ασφάλειας. Μιλάμε για το θέμα της ασφάλειας των Κυπρίων, ζήτημα το οποίο αποτελεί πρωτίστως ζήτημα συνεργασίας, οικοδόμησης εμπιστοσύνης και ειρήνης. Αναγνωρίζουμε πως είναι δύσκολο για τον κ. Ακιντζί να διαφοροποιηθεί από την στάση της Άγκυρας, ωστόσο οφείλουμε να τονίσουμε πως και με τη δική του επιμονή και θετική συμβολή έφτασε το ζήτημα στην παρούσα κομβική φάση.

 

Η κυβέρνηση της Ελλάδας, σε πλήρη και αρμονική συνεργασία με την κυβέρνηση της Κύπρου, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ σε πλήρη σύμπνοια με το κόμμα της Αριστεράς στην Κύπρο, το ΑΚΕΛ -γεγονός που επαληθεύτηκε και κατά την πρόσφατη συνάντηση των Κυπριανού και Τσίπρα στην Αθήνα- αποτελούν ένα ισχυρό θεμέλιο στην πορεία προς επίλυση του Κυπριακού.

 

Αναφερθήκαμε εκτενώς στο θέμα της ασφαλείας και των εγγυήσεων. Θα κλείσουμε όμως με μια ακόμα αναφορά, που αποτελεί την πεμπτουσία κάθε ομοσπονδίας. Γιατί όταν μιλάμε για πίστη στη λύση, χωρίς δισταγμούς, αυτό συνεπάγεται να μην υπάρξει απομάκρυνσή από τα συνεκτικά στοιχεία μιας ομοσπονδίας.

 

Ομοσπονδία σημαίνει συμβίωση, πράγμα που σημαίνει ότι οι βασικές ελευθερίες (ελεύθερης διακίνησης σε όλη την Κύπρο, ελεύθερης εγκατάστασης, ελεύθερης αγοράς περιουσίας και ελεύθερης δυνατότητας εργασίας) θα πρέπει να εφαρμοστούν πιστά με έναν πλήρως συμφωνημένο τρόπο, με τον έλεγχο της εφαρμογής τους να εξασφαλίζεται από την κεντρική κυβέρνηση.

 

Θα πρέπει ακόμα να εργαστούμε προς την κατεύθυνση εγκατάστασης στην Κύπρο ενός σημαντικού ευρωπαϊκού θεσμού, όπως π.χ. το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ή έστω ορισμένες λειτουργίες ή τμήματα αυτού. Ενός θεσμού που έχει να κάνει με την δικαιοσύνη και που, σε αντίθεση με την στρατιωτική παρουσία, θα ενίσχυε το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.

 

Τέλος, η ύπαρξη και λειτουργία μικτών, τρίγλωσσων ομοσπονδιακών σχολείων, παράλληλα με τα ελληνοκυπριακά και τα τουρκοκυπριακά σχολεία, θα αύξανε τις δυνατότητες επιλογών και θα αποδείκνυε και στην πράξη την έννοια και το περιεχόμενο του ομόσπονδου κράτους.

 

Το στοίχημα για τα κόμματά μας, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΑΚΕΛ, είναι μεγάλο και το αναλαμβάνουμε. Εμείς εργαζόμαστε μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο προς τη κατεύθυνση της λύσης, και καλούμε και άλλους συναδέλφους να υποστηρίξουν σθεναρά αυτά στα οποία τουλάχιστον συμφωνούμε. Το να πετροβολούμε από μακριά δεν πρέπει να αποτελεί επιλογή.

 

Αν συμφωνούμε λοιπόν σε μια λύση με αυτά τα χαρακτηριστικά, ας συστρατευτούμε. Η πεμπτουσία της πολιτικής δράσης είναι η συνεργασία και η εξεύρεση λύσεων, και για αυτόν ακριβώς τον σκοπό εργαζόμαστε.

 

 

*Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

*Ο Τάκης Χατζηγεωργίου είναι ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ.

 
Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οδήγησαν σε πτώση και τον τουρισμό! ...Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
News - Απόψεις
Δευτέρα, 09 Ιανουάριος 2017 10:05

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οδήγησαν σε πτώση και τον τουρισμό!

...Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
 

Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνέβη και αυτό: Η χώρα για πρώτη φορά είδε μείωση εσόδων από τον τουρισμό.

Όταν τον περασμένο Οκτώβριο ανακοινώθηκαν από την ΕΛΣΤΑΤ και την Τράπεζα της Ελλάδος τα στοιχεία για τον τουρισμό κατά το πρώτο εξάμηνο του 2016, με τις εισπράξεις να εμφανίζουν μείωση της τάξης του 7,9%, οι (μακάριοι) κυβερνητικοί μας είπαν να μην ανησυχούμε.

Να περιμένουμε, μας είπαν, τα στοιχεία για τους κατ’ εξοχήν τουριστικούς μήνες.

Όταν, λίγο μετά, ήλθαν τα στοιχεία για το επτάμηνο (συμπεριλαμβανομένου δηλαδή του «τουριστικού» Ιουλίου) και πληροφορηθήκαμε πως τα έσοδα ήσαν μειωμένα κατά 4,8% (παρά την αύξηση του αριθμού των επισκεπτών), οι κυβερνητικοί μας είπαν να μην ανησυχούμε και να περιμένουμε τα στοιχεία του συνόλου της χρονιάς.

Τα περιμέναμε κι’ αυτά – αν και είναι βέβαιο ότι ούτε μπορεί να σε σώσει ένας Αύγουστος, ούτε μπορεί τα έσοδα του τελευταίου πενταμήνου να ισοφαρίσουν τα έσοδα του προηγούμενου επταμήνου.

Ήλθαν, λοιπόν, τα στοιχεία, που ήταν και πάλι αρνητικά, παρά την κάθετη πτώση της τουριστικής κίνησης στην Τουρκία μετά το πραξικόπημα του Ιουλίου.

Τελικά, τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος έδειξαν μείωση των εσόδων από τον τουρισμό κατά 703 εκ ευρώ για την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου, δηλαδή πτώση της τάξης του 5,5%.

Και όταν ήλθαν τα στοιχεία Ιανουαρίου – Οκτωβρίου, τα έσοδα ήσαν μειωμένα κατά 575 εκ. ευρώ.

Ακόμη και η Ρόδος, που εμφάνισε ρεκόρ αφίξεων 29,13%, παρουσιάζει σημαντική υστέρηση εσόδων.

Και στη Χαλκιδική, η σεζόν έκλεισε με μείωση 8% στις αφίξεις και διανυκτερεύσεις.

Την ίδια ώρα, προβλέπεται πτώση 25% στις κρατήσεις κρουαζιέρας για το 2017, που μεταφράζεται σε μείωση κατά ένα εκατομμύριο των επιβατών που θα φθάσουν τα ελληνικά λιμάνια. Ήδη από τον Οκτώβριο, οι επιβεβαιωμένες ακυρώσεις προσεγγίσεων κρουαζιερόπλοιων διεθνών εταιρειών σε ελληνικά λιμάνια είχαν φθάσει τις 170 και οι απώλειες σε αριθμό μοναδικών επιβατών υπολογίζονται στις 350.000, ποσοστό -30% σε σχέση με τη φετινή χρονιά.

Προς το παρόν η κυβερνητική προπαγάνδα δεν μας έχει ακόμη πει να περιμένουμε τα στοιχεία για τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο!

Θα ήσαν ικανοί, όμως!

http://www.elzoni.gr/html/ent/830/ent.68830.asp

 
Η Νέα Δημοκρατία αλλάζει και δίνει διέξοδο στη χώρα Άρθρο του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στην εφημερίδα «Παραπολιτικά»
News - Απόψεις
Παρασκευή, 06 Ιανουάριος 2017 11:18

Η Νέα Δημοκρατία αλλάζει και δίνει διέξοδο στη χώρα

Άρθρο του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη
Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας
στην εφημερίδα «Παραπολιτικά»
 

 

MITSOTAKIS1


Πέρσι την 10η Ιανουαρίου, πάνω από 400.000 ενεργοί πολίτες από όλη την Ελλάδα, πήραν τη Νέα Δημοκρατία στα χέρια τους και μου έδωσαν εντολή να κάνω το όραμά τους πράξη.
 
Η εντολή τους ήταν ξεκάθαρη: να προχωρήσουμε στην δημιουργική ανανέωση της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης που θα δώσει την αξιόπιστη και αποτελεσματική διακυβέρνηση που έχει ανάγκη η χώρα μας. Πρόκειται για μια εντολή, που μέρα με την μέρα υλοποιούμε. Η ιδέα ότι μπορούσε μέσα σε ένα χρόνο η Νέα Δημοκρατία, ένα μεγάλο συστημικό πολιτικό κόμμα, να ανανεωθεί και να καταφέρει να αποπνεύσει φρεσκάδα και ελπίδα για την Ελλάδα, ηχούσε για πολλούς σαν φενάκη. Πλέον είναι καθημερινότητα. Στην προσπάθειά μας αυτή εντάσσονται εκατοντάδες συμπολίτες μας, που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του κυβερνητικού μας προγράμματος.
 
Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες της κοινής λογικής και του μέτρου έχουν υψηλές απαιτήσεις από εμάς. Περιμένουν να βγάλουμε την Ελλάδα από την κρίση, να τη νοικοκυρέψουμε, να χτίσουμε μια Ελλάδα σύγχρονη, ισχυρή, ανταγωνιστική στην καρδιά της Ευρώπης. Να κινητοποιήσουμε προς το σκοπό αυτό όλες τις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας. Δίχως περιχαρακώσεις και διαιρέσεις του χθες.
 
Προσδοκούν να βάλουμε τέλος στον άκρατο λαϊκισμό, την ανευθυνότητα και στους τυχοδιωκτισμούς που τόσο στοίχισαν – και εξακολουθούν  να στοιχίζουν στη χώρα.  Να τελειώνουμε με τα ψέματα.
 
Αυτήν την εντολή υπηρετεί σήμερα η Νέα Δημοκρατία. Χωρίς εκπτώσεις και χωρίς συμβιβασμούς, με αντιπολιτευτικό λόγο, που  είναι ταυτόχρονα και προγραμματικός. 
 
Ο σκοπός μας είναι ένας. Να εκφράσει η Νέα Δημοκρατία όλες τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου, που βρίσκονται απέναντι στο λαϊκισμό μιας ανίκανης και ιδεοληπτικής Κυβέρνησης. Να ενώσουμε ξανά τους Έλληνες. Όλες τις προοδευτικές δυνάμεις που επιδιώκουν τις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Συναίνεση όμως πάνω σε ψέματα, αναξιόπιστες πολιτικές και κυρίως πάνω σε παιχνίδια με τις τύχες της χώρας και των Ελλήνων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Γιατί μια τέτοια συναίνεση είναι συνενοχή.
 
Στον έναν χρόνο που πέρασε, συντελέστηκαν σημαντικές οργανωτικές αλλαγές που μας επέτρεψαν να λειτουργήσουμε αποτελεσματικότερα. Ανοίγουμε τις πόρτες του κόμματος για να μπει οξυγόνο μπολιάζοντας τον ίδιο τον κομματικό μηχανισμό με φρέσκα στελέχη, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στη νέα γενιά. 
 
Μέσα σε αυτόν τον χρόνο η Νέα Δημοκρατία αναδείχθηκε ουσιαστικά σε πρώτη πολιτική δύναμη στη χώρα. Πορευόμαστε ως δυναμική και ταυτόχρονα υπεύθυνη αντιπολίτευση. Ετοιμάζουμε με ταχύτατο ρυθμό τις προγραμματικές μας προτάσεις γιατί είναι πεποίθησή μας ότι η πολιτική αλλαγή στη χώρα είναι απολύτως επιβεβλημένη. Η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων σήμερα υποφέρει από την διαρκή πτώση του βιοτικού επιπέδου, την ανασφάλεια που κυριαρχεί, από την ανεργία και την υπερφορολόγηση, μαζί με την μεγάλη απογοήτευση και απαισιοδοξία. Τις εκλογές τις επιβάλλει η ίδια η πραγματικότητα στη χώρα σήμερα.
 
Απευθύνομαι σε όλους τους Έλληνες με τη βεβαιότητα ότι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε. Έχουμε περάσει πολύ πιο δύσκολες στιγμές. Η βασική προϋπόθεση σήμερα είναι να μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας και να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη μεταξύ μας. Να εργαστούμε όλοι μαζί για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον για τα παιδιά όλων των Ελλήνων.
 
Γνωρίζετε ότι δεν πρόκειται να αναλάβω ούτε μια δέσμευση που δεν είμαι σε θέση να υλοποιήσω. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή που συντελείται σήμερα στην πολιτική ζωή του τόπου. Η ασυμβίβαστη υπηρέτηση της αλήθειας ως κύριο πολιτικό πρόταγμα.
 
Η Νέα Δημοκρατία αλλάζει για το καλό όλων των πολιτών. Αυτό το χρόνο πετύχαμε πολλά, αλλά ξέρουμε ότι οι μεγάλες προκλήσεις είναι ακόμα μπροστά μας.
 
Με σοβαρότητα. Χωρίς αλαζονεία, εκφράζοντας την σιωπηλή πλειοψηφία της κοινωνίας, θα προχωρήσουμε στο δρόμο της ανάταξης της πατρίδας μας.

 

 
Ντόρα Μπακογιάννη: "Η υψηλή φορολόγηση υπονομεύει την ανάπτυξη" Άρθρο στην Καθημερινή της Κυριακής (1.1.2017)
News - Απόψεις
Δευτέρα, 02 Ιανουάριος 2017 13:09

Ντόρα Μπακογιάννη: "Η υψηλή φορολόγηση υπονομεύει την ανάπτυξη"

Άρθρο στην Καθημερινή της Κυριακής (1.1.2017)

ntorabakogianni

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν έλεγε πως όταν η οικονομία συγκρούεται με την πολιτική, το αποτέλεσμα συνήθως δεν είναι ευχάριστο. Φοβάμαι ότι το άρθρο του υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Παπαδημητρίου στην  «Καθημερινή» (Σάββατο, 24.12.2016) επιβεβαιώνει την παραπάνω ρήση, καθώς καίτοι οικονομολόγος ο ίδιος, επιτρέπει σε έναν παρωχημένο ιδεολογικό λόγο να υποκαταστήσει την οικονομική λογική.

Ο υπουργός καταβάλλει στο κείμενό του φιλότιμη προσπάθεια να αποσυνδέσει το επίπεδο της εταιρικής φορολόγησης από τους ρυθμούς ανάπτυξης μιας οικονομίας, κάτι όμως που δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από τα διαθέσιμα στοιχεία, επικαλούμενος τη φυσιολογική υποχώρηση των ευρωπαϊκών επενδύσεων σε μια περίοδο αναιμικής ανάπτυξης λόγω της κρίσης (2009-2015). Σε αυτό, λοιπόν, κρίνω σκόπιμο να καταθέσω τις ενστάσεις μου.

Αντίθετα με τους ισχυρισμούς του υπουργού, οι διαθέσιμες εμπειρικές μελέτες επιβεβαιώνουν την αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στην αύξηση των εταιρικών φορολογικών συντελεστών και στα επίπεδα απασχόλησης και αμοιβών των εργαζομένων. Σε σχετικά πρόσφατη μελέτη του Federal Reserve (Alexander Ljungqvist and Michael Smolyansky, «To Cut or Not to Cut? On the Impact of Corporate Taxes on Employment and Income»), ανάμεσα σε 45 πολιτείες την περίοδο 1970-2010, υπολογίζεται ότι αύξηση στους φορολογικούς συντελεστές κατά μία ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε απώλεια 0,3%-0,5% της απασχόλησης και 0,3%-0,6% των αμοιβών. Και αντίστροφα, μείωση μιας ποσοστιαίας μονάδας των φορολογικών συντελεστών σε περιόδους ύφεσης (όπως η ελληνική) οδηγεί σε αύξηση της απασχόλησης κατά 0,6% και 1% αύξηση των αμοιβών.

Φαντάζομαι, ωστόσο, ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε με τον υπουργό στο ότι η ανταγωνιστικότητα μιας εθνικής οικονομίας είναι αναγκαία συνθήκη για την προσέλκυση επενδύσεων. Ομως, σύμφωνα με όλες τις διαθέσιμες εκθέσεις, η Ελλάδα υποχωρεί σταθερά σε όλους σχεδόν τους δείκτες ανταγωνιστικότητας. Έτσι, σύμφωνα με την Έκθεση Ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (World Economic Forum), η Ελλάδα κατατάσσεται στην 86η θέση από την 81η πέρυσι σε σύνολο 138 χωρών και μάλιστα κινείται πτωτικά για πρώτη φορά μετά το 2013.

Σύμφωνα με την Executive Opinion Survey 2016 του ίδιου οργανισμού, οι δύο πρώτοι παράγοντες με αυξημένο ειδικό βάρος για την επιχειρηματικότητα είναι η πολιτική σταθερότητα και οι φορολογικοί συντελεστές. Ως προς τη σταθερότητα του πολιτικού περιβάλλοντος δεν χρειάζεται να καταβάλει κάποιος ιδιαίτερη προσπάθεια, προκειμένου να καταδείξει τις καταστροφικές συνέπειες των τυχοδιωκτικών χειρισμών της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-AΝΕΛ, που θέτουν υπό αμφισβήτηση όχι μόνο τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά ακόμη και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας (αναμενόμενα, λοιπόν, η Ελλάδα τοποθετείται στην 131η θέση της σχετικής λίστας).

Σε ό,τι αφορά, δε, το φορολογικό περιβάλλον, περιορίζομαι να επισημάνω ότι η Ελλάδα αυξάνει τους εταιρικούς συντελεστές, σε μία περίοδο που σχεδόν όλα τα άλλα ευρωπαϊκά (και όχι μόνο) κράτη τους μειώνουν. Η βάση δεδομένων της KPMG για το 2015 (την οποία χρησιμοποιεί ο υπουργός στο άρθρο του) μας πληροφορεί επίσης πως την τελευταία οκταετία ανάμεσα σε 107 κράτη μόλις δώδεκα αύξησαν τους φορολογικούς τους συντελεστές.

Θα συμφωνήσω, επίσης, ότι η προσέλκυση επενδύσεων δεν επιτυγχάνεται αποκλειστικά μέσω της φορολογικής πολιτικής αλλά απαιτεί ένα φιλικό προς αυτές περιβάλλον, όπου η χαμηλή φορολογική επιβάρυνση είναι ένας μόνο από αυτούς. Απαιτείται ένα «αναπτυξιακό σοκ» που θα κινητοποιήσει τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου και ταυτόχρονα θα δείξει στις διεθνείς αγορές ότι η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να αφήσει πίσω της τις στρεβλώσεις του εγχώριου μοντέλου ανάπτυξης. Σε αυτό, όμως, η κυβέρνηση αποτυγχάνει παταγωδώς. Οι ιδιωτικοποιήσεις βαλτώνουν, η ρευστότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι πρακτικά ανύπαρκτη, το ΕΣΠΑ, του οποίου προΐσταται ο υπουργός, παραμένει ουσιαστικά ανενεργό, καθώς εισερχόμαστε στον τέταρτο χρόνο της τυπικής έναρξής του, ενώ και το ζήτημα των «κόκκινων» δανείων υπονομεύει κάθε αναπτυξιακή προοπτική. Συνακόλουθα, η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να αναλάβει την «ιδιοκτησία» των μεταρρυθμίσεων που καλείται να εφαρμόσει αλλά ούτε και να προωθήσει δικές της. Άλλωστε, το εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο που θα έπρεπε στο πλαίσιο των μνημονιακών μας υποχρεώσεων να έχει οριστικοποιηθεί από τον προκάτοχο του κυρίου υπουργού, ήδη από τον περασμένο Μάρτιο, ακόμη αναμένεται.

Στην πραγματικότητα, οι φορολογικοί συντελεστές αυξάνονται προκειμένου να καλυφθούν οι χαίνουσες «τρύπες» στα δημοσιονομικά της χώρας, καθώς η κυβέρνηση αγωνίζεται να αφήσει το σκέλος των δημοσίων δαπανών απείραχτο. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει εξαρχής πολιτικά επιλέξει να αφαιμάξει κάθε διαθέσιμο πόρο της οικονομίας, προκειμένου να διασώσει κάποιες από τις πλέον προσοδοθηρικές και πελατειακές όψεις της ελληνικής οικονομίας. Με τη φοροδοτική δυνατότητα των Eλλήνων πολιτών, όμως, να έχει πλέον εξαντληθεί, η κυβέρνηση δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στο αναποτελεσματικό εργαλείο της δημοσιονομικής πολιτικής. Απαιτούνται ο σχεδιασμός και η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου προγράμματος μεταρρυθμίσεων στο θεσμικό πλαίσιο της οικονομίας που θα διαμορφώσουν ένα φιλικό προς την επιχειρηματικότητα περιβάλλον με στόχο την ανάληψη φιλόδοξων και μακρόπνοων επενδυτικών πρωτοβουλιών. Δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε την οικονομική λογική, υποθηκεύοντας την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας χάριν των εφήμερων πολιτικών σχεδιασμών μας.

Οι περισσότεροι συμπολίτες μας σήμερα πιστεύουν ότι η οικονομική πολιτική που ακολουθείται είναι μονόδρομος. Εάν, όμως, είναι απαραίτητο να υπάρξει πολιτική αλλαγή εντός του 2017, είναι ακριβώς διότι η πρόταση της Ν.Δ. είναι ιδεολογικά σε άλλη κατεύθυνση από αυτήν που εφαρμόζεται σήμερα. Η Ν.Δ. βαθύτατα πιστεύει στην άμεση εφαρμογή δομικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος, στη δικαιοσύνη, και, βεβαίως, στην οικονομία. Ο στόχος προσέλκυσης επενδύσεων και η ανταγωνιστικότητα της χώρας είναι για εμάς όρος επιβίωσης της Ελλάδος εντός του ευρώ. Η κατάσταση, για παράδειγμα, που βρίσκεται η επένδυση στο Ελληνικό –15 Ιανουαρίου κινδυνεύει να χαθεί η εγγυητική– οι θεατρινισμοί με την επένδυση του Ελληνικού Χρυσού, οι καθυστερήσεις που υπάρχουν με την Cosco, έστειλαν στους επενδυτές, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ένα μήνυμα ότι η Ελλάδα διαθέτει μια ιδεοληπτική κυβέρνηση, η οποία, παρά την πίεση των δανειστών, δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα και σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης υπονομεύει την επιχειρηματικότητα και ποινικοποιεί το κέρδος.

Η Ν.Δ. και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν πλήρη αίσθηση του χρόνου. Ξέρουμε πολύ καλά ότι η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να χάσει ούτε μία μέρα. Κάθε 24ωρο που περνάει η ανταγωνιστικότητά μας μειώνεται και η οικονομία βυθίζεται βαθύτερα στο τέλμα. Αυτή είναι και η μεγάλη μας διαφορά. Υπάρχει, λοιπόν, άλλος δρόμος.

 
Μία σύντομη «συνταγή» για την αρχή του τέλους!!! ...της Ρένας Καλλέργη
News - Απόψεις
Πέμπτη, 29 Δεκέμβριος 2016 20:17
Μία σύντομη «συνταγή» για την αρχή του τέλους!!!
.... της Ρένας Καλλέργη
152
 
"Κάνε την επόμενη κίνηση...και μετά κάνε την σωστή κίνηση"!!! Κάπου το διάβασα και μου έμεινε και μου άρεσε και με προβλημάτισε και μου έβγαλε βιασύνη και απειλή... Θα μου πείτε... μα γιατί μας το γράφεις Kυρά μου? Τι μας αγχώνεις?  Και θα σας πω... ότι ναι, σας το γράφω γιατί θέλω να μοιραστώ μαζί σας, τις σκέψεις μου, τον θυμό μου για όλα όσα γίνονται και δεν γίνονται γύρω μας και πάνω απ'όλα τα πιστεύω μου. Και αν δεν κάνω τις κινήσεις μου και δε τις σωστές, τι θα γίνει? 
Και ποιες είναι οι σωστές δηλαδή?  Υπάρχει εγχειρίδιο του σωστού και του λάθους?  Όχι, όποιος το έχει να μου το στείλει και εμένα, σας παρακαλώ πολύ!!! 
 
Το δικό μου το σωστό μπορεί να είναι το δικό σου λάθος και αντίστροφα, τόσο απλά. Κάθε λίγο και λιγάκι, προσπαθούμε να ανακαλύψουμε μια νέα «Αμερική» στο κεφάλι μας και αν εμείς την βρήκαμε και ο διπλανός μας όχι και δεν μπορούμε να τον πείσουμε για το αντίθετο, τότε ξεκινά το σταύρωμα του, οριζοντίως και καθέτως... γιατί είμαστε άριστοι στα «σταυρόλεξα» των άλλων. Ξεχνάμε όμως τις βασικές λέξεις, τις πιο όμορφες και τις πιο απλές, όπως: κατανόηση, υπομονή, αγάπη, σεβασμός, ψυχραιμία, ηρεμία, αποδοχή. Θα μείνω λίγο στην τελευταία γιατί γεμίζει το μυαλό μου και την ψυχή μου. Ναι, αποδοχή του εαυτού μας στον ίδιο μας τον εαυτό και εννοείται και στους άλλους. Αποδοχή των άλλων από εμάς...καταλαβαίνω πως δεν θα τους δεχτούμε και όooooλους γιατί μετά θα παίξουμε τους οσιομάρτυρες, μην φτάνουμε και σε υπερβολές. Αναφέρομαι στον βαθμό που μας ενδιαφέρουν οι άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε και μεγαλώνοντας μας ενοχλούν τα κουσουράκια τους... ίσως να ενοχλούν και τα δικά μας. Μήπως γιατί μεγαλώσαμε και εμείς? Μπορεί... Και λέω μπορεί, γιατί αν νιώθουμε ότι μας έχει συμβεί κάτι τέτοιο, λέω αν, ξεχάσαμε κάπου μέσα στα χρόνια το παιδί που κάποτε συμπορευόμασταν μαζί του. Αυτό το παιδί, που σήμερα σε έχει φίλο, αύριο δεν σε έχει και μεθαύριο σε κάνει κολλητό. Ανταλλάσει μαζί σου τάπες και αυτοκόλλητα και μπορεί να σου χαρίσει έντιμα και χωρίς δεύτερες σκέψεις το πιο ειλικρινές του χαμόγελο ή και την πιο δυνατή του μπουνιά.
taking-notes
Δεν θα αναλύσω την ψυχοσύνθεση των παιδιών, ούτε την δική μας, άλλωστε υπάρχουν ειδικοί για τέτοιες υποθέσεις. Θέλω όμως να φωνάξω δυνατά το παιδί που κάποτε υπήρξε μέσα μου, πλάι μου, σύμμαχος μου στα θέλω μου, στα όνειρα μου, στις πεποιθήσεις μου και πιο πολύ στην δύναμη που μου έδινε να πορευτώ χωρίς όρια, χωρίς δισταγμό, χωρίς δεύτερες και τρίτες φωνές στην κριτική των άλλων.  Με ματιά καθαρή, ζωηρή, αέρινη, ζωγραφισμένη με τα πιο όμορφα χρώματα της φύσης, με το πέπλο της αισιοδοξίας και της λάμψης για να κατακτήσω τα πιο τρελά μου όνειρα... Ναι, να ονειρευτώ ξανά και να πιστέψω ότι μπορώ και να προσπεράσω τα όποια εμπόδια. Και να θυμάστε ότι εμείς υπερτερούμε σε σχέση με τα παιδιά, λόγω ηλικίας φυσικά. Γιατί αυτά, έχουν άπλετο χρόνο να κάνουν τις δικές τους επιλογές, τις δικές τους κινήσεις, με γνώμονα την χαρά της στιγμής και ας μην είναι οι σωστές. Θα πράξουν τα δικά τους λάθη, ξανά και ξανά και εμείς, εννοείται ότι  θα είμαστε εκεί να τα ξανασηκώσουμε. Ενώ εμάς ποιος?  Εμάς λοιπόν, μιας και ο χρόνος δεν είναι πλέον και τόσο φιλαράκι μας και οφείλουμε στον εαυτό μας την ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ...κάνουμε  τα εξής:γυρίζουμε τον χρόνο τούμπα και τον ξεζουμίζουμε με τις εμπειρίες μας, βάζουμε την ωριμότητα μας μπροστά και ανακατεύουμε. 
 
Στην συνέχεια ρίχνουμε μία δόση τσαχπινιάς (θα γίνει πιο spicy...), συγκεντρώνουμε  την γρήγορη κριτική μας ματιά, (προς αποφυγήν  σύγκρουσης μας με τοίχο), βάζουμε μπόλικη γνώση και πιο πολύ αυτοπεποίθηση, σοφία για όσους έχουν αποθηκευμένη, (θα γίνει λίγο πιο flat βέβαια...), παίρνουμε λίγη αθωότητα από τα πανούργα παιδικά μυαλά, δύναμη, φαντασία, κέφι, (αυτά τα υπολογίζετε με το μάτι...) και τέλος για γαρνίρισμα, φοράμε τα χαμόγελα αισιοδοξίας  καταγράφοντας τις γλυκές μας ρυτιδούλες, που τόσο πολύ μισούμε να αγαπάμε.
 
 
Καλή επιτυχία με την «συνταγή» και εύχομαι ολόψυχα σε όλους, να πετύχει!!!
 kalergi
VERY HAPPY NEW YEAR
Ρένα Καλλέργη
 
 
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΦΩΚΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ: Η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ
News - Απόψεις
Τετάρτη, 28 Δεκέμβριος 2016 13:04

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΦΩΚΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ: Η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ

ΦΩΚΑΣ ΝΕΑ ΦΩΤΟ

Το μείζον ζήτημα της εγκατάλειψης του Κλειστού γυμναστηρίου Άρσης Βαρών στη Σταυρούπολη φέρνει στη Βουλή με ερώτηση του ο βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων Αριστείδης Φωκάς. Συγκεκριμένα, μετά και από ρεπορτάζ έγκριτης εβδομαδιαίας εφημερίδας της πόλης, αποκαλύπτεται πως ένα έργο που στοίχισε στον κρατικό προϋπολογισμό, στους Έλληνες φορολογούμενους, 2,8 εκατομμύρια ευρώ δεν λειτούργησε ποτέ, με αποτέλεσμα ένα γυμναστήριο που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη δυτική Θεσσαλονίκη να ρημάζει αναξιοποίητο. Εξαιτίας μάλιστα των φθορών του χρόνου αλλά και των κλοπών υλικών που έχουν σημειωθεί, υπολογίζεται πως απαιτούνται τουλάχιστον άλλα 150.000 ευρώ για τις απαραίτητες επισκευές που πρέπει να γίνουν. Ο κ. Φωκάς προτείνει, αφού γίνουν οι εργασίες που απαιτούνται, να αναλάβουν το κόστος συντήρησης του Γυμναστηρίου οι Ομοσπονδίες Πάλης, Άρσης Βαρών και του μη Ολυμπιακού Τάε-Κβον-Ντο, ώστε οι αθλητές τους να βρουν, επιτέλους, μια μόνιμη στέγη και ρωτά τον αρμόδιο Υφυπουργό Αθλητισμού το αυτονόητο, για ποιους λόγους δεν παραδόθηκε ποτέ προς χρήση ένα έργο που ξεπέρασε μάλιστα κατά πολύ τον αρχικό προϋπολογισμό και γιατί δεν υπήρξε αποτελεσματική φύλαξη ώστε να προστατευτεί η δημόσια περιουσία από τους πλιατσικολόγους. Σε σχετική δήλωση του ο κ. Φωκάς σημειώνει: «Η κοινή λογική έχει βγάλει διαβατήριο και έχει φύγει εδώ και καιρό από τη χώρα αυτή. Ένα έργο 3 περίπου εκατομμυρίων ευρώ ρημάζει και κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων που υποφέρουν από τα αλλεπάλληλα χαράτσια. Εύχομαι και ελπίζω ο νέος υφυπουργός Αθλητισμού να δώσει λύσεις».

 

Προς: Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού

Θέμα: Κλειστό παραμένει εδώ και μία δεκαετία γυμναστήριο που κόστισε 2,8 εκατομμύρια ευρώ

 

Το Κλειστό Γυμναστήριο Άρσης Βαρών Σταυρούπολης δημοπρατήθηκε το 2000 με αρχικό προϋπολογισμό €1.000.000· στη συνέχεια εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Αθλητικών Υποδομών «Ελλάδα 2004» με προϋπολογισμό €2.477.000· ολοκληρώθηκε πριν από μία δεκαετία περίπου και η κατασκευή του κόστισε €2,8 εκατομμύρια· μέχρι σήμερα δεν έχει λειτουργήσει ποτέ.

Στις 2 Φεβρουαρίου του 2012, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού πραγματοποίησε τη διοικητική παραλαβή του έργου, με δύο παρατηρήσεις: δεν είχε γίνει έλεγχος της ηλεκτροτεχνικής εγκατάστασης· και το γυμναστήριο παρουσίαζε φθορές λόγω της εγκατάλειψης και προβλήματα στεγανοποίησης, καθώς αρκετές φορές οι βοηθητικοί χώροι του είχαν πλημμυρίσει.

Επειδή οι κλέφτες και η αχρησία επιδεινώνουν κάθε μέρα που περνάει την κατάσταση του σταδίου και εκτιμάται πως αυτήν τη στιγμή μόνο για τις επισκευές θα χρειαστούν €150.000. Επειδή τα λειτουργικά κόστη δε θα ξεπερνούν τις 10.000-15.000 ευρώ ετησίως, ποσό το οποίο μπορούν να καλύψουν από τους προϋπολογισμούς τους οι ομοσπονδίες Πάλης, Άρσης Βαρών και του μη Ολυμπιακού Τάε-Κβον-Ντο, χωρίς έξτρα χρηματοδότηση.

Επειδή τα βαρέα αθλήματα δεν έχουν μόνιμη στέγη στη Θεσσαλονίκη και οι αθλητές για να προπονηθούν αναγκάζονται να μετακινούνται σε διάφορα στάδια όλου του νομού, όπου υπάρχουν κενές ώρες.

Ερωτάται η αρμόδια υπουργός:

1. Για ποιο λόγο το κόστος κατασκευής του γυμναστηρίου υπερέβη κατά πολύ τον αρχικό προϋπολογισμό;

2. Γιατί ένα έργο που κόστισε εκατομμύρια ευρώ δεν παραδόθηκε ποτέ προς χρήση; Προτίθεται να προχωρήσει στην απόδοση των σχετικών ευθυνών;

3. Θα μεριμνήσει ώστε να εκτελεστούν άμεσα όλες οι απαραίτητες εργασίες για την αποκατάσταση του σταδίου, πριν ο χρόνος προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή;

4. Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική φύλαξη των εγκαταστάσεων του σταδίου; Ποιος φέρει την ευθύνη για την ελλιπή φύλαξη και τις επανειλημμένες κλοπές (κυρίως μετάλλων) των περασμένων ετών;

5. Προτίθεται να μεριμνήσει ώστε να παραδοθεί το γυμναστήριο άμεσα προς χρήση στις τρεις ομοσπονδίες που εξέφρασαν το σχετικό ενδιαφέρον;

 

Ο ερωτών βουλευτής

Αριστείδης Χ. Φωκάς

Β’ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης

Ένωση Κεντρώων

 
Άρθρο το Σταύρου Θεοδωράκη, στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής». "Η εφημερίδα είναι μια μηχανή Δημοκρατίας".
News - Απόψεις
Σάββατο, 24 Δεκέμβριος 2016 14:04

Άρθρο το Σταύρου Θεοδωράκη, στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής».

 

"Η εφημερίδα είναι μια μηχανή Δημοκρατίας".

theodorakis16

Θυμάμαι  τι έλεγε ο Λέων Καραπαναγιώτης: «Η εφημερίδα είναι μια μηχανή Δημοκρατίας. Είναι το μόνο γκάλοπ στο οποίο πληρώνει ο ερωτώμενος. Οι αναγνώστες - με την επιλογή τους και τον οβολό τους - ψηφίζουν καθημερινά θέσεις στα μεγάλα ζητήματα της κοινωνίας». 

Και οι Έλληνες έδιναν μια αξιοσημείωτα θετική «ψήφο», όλα αυτά τα χρόνια...  Σε αντίθεση δηλαδή με πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ο σοβαρός Τύπος είχε πάντα τη μερίδα του λέοντος στις κυκλοφορίες σε σύγκριση με τον κίτρινο Τύπο.  Η σοβαρή επένδυση στα ΜΜΕ για δεκαετίες ήταν συνδυασμένη με μια καλή εφημερίδα.

Και είναι δυσάρεστο και περίεργο, που σήμερα δύο μεγάλες εφημερίδες, το Βήμα και τα Νέα, δύο σοβαρά και μεγάλου κοινωνικού κεφαλαίου έντυπα, απειλούνται με κλείσιμο. Με σιωπή.

Όμως, και αυτό είναι κάτι που πολλοί αποκρύπτουν, τα περισσότερα ΜΜΕ – για να μην πω όλα – αδυνατούν σήμερα να ανταπεξέλθουν στα χρέη και τα κόστη που έχουν δημιουργήσει. Από τις δέκα κυριακάτικες εφημερίδες, ζήτημα είναι αν υπάρχουν τρεις που καταβάλουν στην ώρα τους, κουτσουρεμένους μισθούς. Προφανώς τα λάθη των ιδιοκτητών είναι μεγάλα. Όπως και οι ευθύνες τους. Κακοδιαχείριση - σπατάλες - κρίση. Και τα βάρη που κουβαλάνε οι εκδοτικοί Οργανισμοί είναι πια τεράστια. Τα δάνεια, για να το ξεκαθαρίσουμε, πρέπει να ξεπληρωθούν στο ακέραιο. Να συνεργασθούν οι τράπεζες και οι αρχές, να γίνουν διαχειριστικοί έλεγχοι και ότι άλλο χρειάζεται... Αλλά όλα αυτά πρέπει να γίνουν παράλληλα με την προσπάθεια σωτηρίας των εντύπων - ΜΜΕ που ακόμη και σήμερα αποσπούν ένα σεβαστό μερίδιο διαφήμισης της ιδιωτικής αγοράς. Αν όλα αυτά χαθούν τότε η περιουσία των τραπεζών - που έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί με χρήματα των φορολογουμένων - θα μειωθεί και ευθύνες δεν θα αποδοθούν.

Θα χάσουν βέβαια και την δουλειά τους αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι. Ανάμεσα τους – αν αυτό έχει σημασία – δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί, φιλελεύθεροι ή δογματικοί. Γιατί ειδικά αυτές οι εφημερίδες, το Βήμα και τα Νέα, δεν ήταν ποτέ μονόχρωμες. Στην Χρήστου Λαδά και μετά στην Μιχαλακοπούλου βρήκαν καταφύγιο δημοσιογράφοι, διανοούμενοι, σχολιαστές που εμπλούτιζαν επί δεκαετίες την γνώση και τον διάλογο στην πολιτική και στον πολιτισμό. Με πολλούς συγκρούστηκα, με κάποιους αγαπήθηκα με τους περισσότερους είχα μια σχέση αλληλοσεβασμού. Ποτέ δεν σκέφθηκα όμως «να φύγουν αυτοί - να μείνουν οι άλλοι».

Κάποιοι όμως στο κυβερνητικό στρατόπεδο θεωρούν ότι επωφελούνται από  την «προοπτική»- κλεισίματος των εφημερίδων. Τα χαρτί με τα κανάλια δεν τους βγήκε. Η ήττα της ήταν βαριά. Ακόμα και βουλευτές και ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ λένε τώρα «τι βλακεία ήταν αυτό με τα τέσσερα κανάλια». Όταν τους λέγαμε βέβαια στην Βουλή, μας αποδοκίμαζαν. Είχαν ανάγκη από ένα ψεύτικο αφήγημα σαν και αυτό που τώρα κάποιοι ονειρεύονται. «Ξεμπλέξαμε με τον ΔΟΛ, τον κλείσαμε».

Το Ποτάμι ζητάει να εκφραστεί από όλους, κόμματα, ενώσεις – την ΕΣΗΕΑ κυρίως- η βούληση να κρατηθούν ζωντανά τα έντυπα στην Ελλάδα. Να υπάρξουν λύσεις στα οικονομικά τους προβλήματα, όχι με χαρίσματα, θα το ξαναπώ, αλλά με ευελιξία και μελετημένες κινήσεις. Το ίδιο έκαναν οι αριστεροί στην Ιταλία και οι δεξιοί στην Γαλλία. Βρήκαν τρόπους να σώσουν τις εφημερίδες τους (και δεν εννοώ τους εκδότες τους).

Οι περιπέτειες και τα σκαμπανεβάσματα της Δημοκρατίας στη χώρα μας ήταν πάντα συνδυασμένες με την ιστορία του Τύπου και των μεγάλων εφημερίδων γνώμης.

Τα επιχειρήματα, η κριτική, ο αντίλογος, η έρευνα, η αποκάλυψη, η γνώση, η σύγκρουση, ο διάλογος, όλα αυτά που κρατάνε ζωντανή μια Δημοκρατία,  απειλούνται. Αν συνεχίζουν να απειλούνται, αν κάθε μέρα μειώνονται οι φωνές στα περίπτερα, κάποιοι ίσως θα έχουν ένα πρόσκαιρο κέρδος αλλά η κοινωνία και επιτρέψτε μου ο πολιτισμός μας θα έχει πληρώσει ένα βαρύ τίμημα.

 
Άρθρο στο ειδησεογραφικό δίκτυο Euronews. Δημ. Παπαδημούλης: «Σε κανένα Eurogroup δεν αποφασίστηκε “πάγωμα” της εφαρμογής των μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους - Πρόκειται για μονομερή ενέργεια Σόιμπλε».
News - Απόψεις
Παρασκευή, 23 Δεκέμβριος 2016 12:35
  • Άρθρο στο ειδησεογραφικό δίκτυο Euronews.

  • Δημ. Παπαδημούλης: «Σε κανένα Eurogroup δεν αποφασίστηκε “πάγωμα” της εφαρμογής των μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους - Πρόκειται για μονομερή ενέργεια Σόιμπλε».

  •  

Euronews screenshot

 

Το δημοφιλές ειδησεογραφικό δίκτυο Euronews δημοσιεύει άρθρο του Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Παπαδημούλη.

 

Θέμα του άρθρου είναι οι τελευταίες εξελίξεις στο ζήτημα της αξιολόγησης, οι «γνωστές τιμωρητικές εμπλοκές», κυρίως από την πλευρά του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών Βόλφγκαγκ Σόιμπλε, αλλά και οι σταδιακά ευνοϊκές ισορροπίες δυνάμεων που διαμορφώνονται στην ΕΕ υπέρ των ελληνικών θέσεων.

 

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στο άρθρο του ο Δημήτρης Παπαδημούλης: «Η Ελλάδα και η κυβέρνηση δεν είναι μόνες τους, αλλά καταφέρνουν με συνέπεια και συνεχείς προσπάθειες να δημιουργούν πολύτιμες συμμαχίες που αναγνωρίζουν τα αποτελέσματα, τις μεταρρυθμίσεις, αλλά και την πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την αναδιανομή του εισοδήματος και την απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης, ακόμα και μέσα σε ένα περιβάλλον ασφυκτικών πιέσεων».

 

Link δημοσίευσης: http://bit.ly/2hhEMPR

 

Ακολουθεί το άρθρο, μεταφρασμένο στα ελληνικά


Η Ελλάδα και οι ευρωπαίοι σύμμαχοί της, θα αντισταθούν στις γερμανικές πιέσεις


Η δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος πρέπει και μπορεί να ολοκληρωθεί στο Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου 2017, παρά τα εμπόδια και την καθυστέρηση, κυρίως από την πλευρά του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών Βόλφγκαγκ Σόιμπλε. Οι γνωστές τιμωρητικές εμπλοκές, τις οποίες έχει συνηθίσει η ελληνική κυβέρνηση, δεν αρκούν για να γκρεμίσουν ό,τι με κόπο έχει χτιστεί τα δύο αυτά χρόνια στην Ελλάδα: θετικοί δημοσιονομικοί δείκτες, σταθερή μείωση της ανεργίας, επιστροφή τμήματος του πλεονάσματος στις αδύναμες κοινωνικές ομάδες, σταδιακή αποκατάσταση του επενδυτικού κλίματος, θετικές αποφάσεις για το ελληνικό χρέος, ανάπτυξη συμμαχιών σε επίπεδο θεσμών, πολιτικών ηγετών, και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 

Η Ελλάδα και η κυβέρνηση δεν είναι μόνες τους, αλλά καταφέρνουν με συνέπεια και συνεχείς προσπάθειες να δημιουργούν πολύτιμες συμμαχίες που αναγνωρίζουν τα αποτελέσματα, τις μεταρρυθμίσεις, αλλά και την πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την αναδιανομή του εισοδήματος και την απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης, ακόμα και μέσα σε ένα περιβάλλον ασφυκτικών πιέσεων.

 

Πριν από δύο σχεδόν χρόνια, τον Ιανουάριο του 2015, η ελληνική κυβέρνηση ήταν σχεδόν μόνη της, χωρίς συμμάχους, ενώ σήμερα ο κ. Σόιμπλε είναι εκείνος που βρίσκεται εγκλωβισμένος στις ιδεοληψίες του και στην τακτική του για συνεχείς επιβαρύνσεις της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, και κυρίως στην προσπάθειά του να ναρκοθετεί και καθυστερεί με κάθε τρόπο τις συμφωνίες και υποχρεώσεις των εταίρων που απορρέουν από την συμφωνία του περασμένου Ιουλίου. Ο κ. Σόιμπλε συμπεριφέρεται σαν τον πυρομανή που παίζει με τα σπίρτα μέσα σε μια αποθήκη καυσίμων, θέτοντας συνολικά σε κίνδυνο το ευρωπαϊκά οικοδόμημα, την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη, τροφοδοτώντας με επιχειρήματα τις διαλυτικές, λαϊκιστικές και ακροδεξιές δυνάμεις στην Ευρώπη.

 

Η επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να χορηγήσει έκτακτη οικονομική ενίσχυση στους χαμηλοσυνταξιούχους και η αναστολή αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά του Ανατολικού και Βορείου Αιγαίου που πλήττονται από την προσφυγική κρίση δεν επηρεάζει τους δημοσιονομικούς στόχους του 2017 και 2018, ενώ ποτέ, σε κανένα Eurogroup, δεν αποφασίστηκε «πάγωμα» της εφαρμογής των μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Επί της ουσίας, δεν πρόκειται για μονομερή ενέργεια της ελληνικής πλευράς, όπως αυθαιρέτως κάποιοι κύκλοι άφησαν να εννοηθεί την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά για μονομερή ενέργεια του Σόιμπλε, την οποία οι Σουλτς, Μοσκοβισί, Πιτέλλα, Ρέγκλινγκ, Ντομπρόβσκις, Ολαντ, Σαπίν, με εντυπωσιακή ένταση και έκταση, έσπευσαν άμεσα και συντονισμένα να καταδικάσουν με τις δηλώσεις τους.

 

Η γερμανική κυβέρνηση αξιοποιεί επίσης το ΔΝΤ ως δούρειο ίππο για να ασκήσει πολύπλευρη πίεση στην ελληνική κυβέρνηση. Επί της ουσίας, η γερμανική δεξιά και το ΔΝΤ επιδιώκουν, ασκώντας πίεση στην Ελλάδα, να διατηρήσουν ανέπαφο το υπάρχον δημοσιονομικό πλαίσιο στην Ευρωζώνη, αποτρέποντας κάθε περιθώριο αναθεώρησης, ευελιξίας και προσαρμογής σε ένα μοντέλο που θα ενδυναμώνει την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.

 

Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος οφείλεται στην επιδίωξη της γερμανικής ηγεσίας να κρατήσει ζωντανή και ενεργή την παρουσία του Ταμείου στο πρόγραμμα, έχοντας πρώτα διερευνήσει και τις προθέσεις της νέας αμερικανικής ηγεσίας, αλλά και στην πρόθεσή της να «τρίξει τα δόντια» στην ελληνική κυβέρνηση, έχοντας το βλέμμα στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Γερμανία. Μια «αυστηρή στάση» απέναντι στους Έλληνες ενδέχεται να ενδυναμώσει τους συντηρητικούς Γερμανούς του CDU και CSU, να συσπειρώσει και να «τραβήξει» πίσω ψηφοφόρους που έχουν καταφύγει στο λαϊκιστικό και ξενοφοβικό AfD. Μια πιο διορατική και ευέλικτη στάση απέναντι στην Ελλάδα ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, μια στάση που σέβεται και αναγνωρίζει τόσο το περιεχόμενο της συμφωνίας όσο και τις επιτυχίες της ελληνικής κυβέρνησης, θα ήταν εις βάρος των «γερακιών» της γερμανικής δεξιάς.

 

Ωστόσο, οι συνθήκες για την αμφισβήτηση της παρούσας γερμανικής ηγεσίας έχουν ήδη τεθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά και στη Γερμανία, όπου οι δυνάμεις των Σοσιαλιστών, της Αριστεράς και των Πρασίνων συσπειρώνονται και αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία της συντηρητικής ακροδεξιάς. Η ελληνική κυβέρνηση, αυτή τη στιγμή, υποστηρίζεται από την Κομισιόν, από την γαλλική κυβέρνηση, από τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και από τις αντίστοιχες προοδευτικές δυνάμεις στο εσωτερικό της γερμανικής πολιτικής σκηνής. Είναι η πρώτη φορά, μετά από έναν μακρύ διαπραγματευτικό αγώνα, που οι συμμαχίες της ελληνικής κυβέρνησης στην ΕΕ και την Ευρωζώνη μπορεί να οδηγήσουν σε θετικές εξελίξεις, όχι μόνο για το ελληνικό πρόγραμμα, αλλά συνολικά για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

 

Η ελληνική κυβέρνηση προχωρά με σταθερότητα και αποφασιστικότητα. Οι προοδευτικές δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν να εμπνευστούν περισσότερο από τις προσπάθειες και την επιμονή της κυβέρνησης και να διαμορφώσουν τις συνθήκες ώστε μέσα στο 2017 να δοθεί τέλος στις καταστρεπτικές πολιτικές λιτότητας, και να ανοίξει ο δρόμος για πολιτικές ανάπτυξης, απασχόλησης, κοινωνικής συνοχής.

 

 

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επικεφαλής της ευρωομάδας ΣΥΡΙΖΑ

 
Κρίση μέσης ηλικίας Γιατί οι άνδρες τα φτιάχνουν με μικρότερες
News - Απόψεις
Τρίτη, 20 Δεκέμβριος 2016 08:36

Κρίση μέσης ηλικίας

Γιατί οι άνδρες τα φτιάχνουν με μικρότερες
 
46119-0zanole

Το τελευταίο 24ωρο, τον γύρο του Διαδικτύου κάνει η είδηση ότι ο Νταβίντ Ζινολά, θρύλος του γαλλικού ποδοσφαίρου, παράτησε την επί 25 χρόνια γυναίκα του, Κάρολαιν, και έκανε σχέση με την 27χρονη καλλονή Μαέβα Ντενάτ.

Τον Μάιο, ο πρώην άσος των γηπέδων υπέστη καρδιακή προσβολή και παραλίγο να χάσει τη ζωή του. Χρειάστηκε να παραμείνει έξι ώρες στο χειρουργείο μέχρι οι γιατροί να του καθαρίσουν τις μπλοκαρισμένες του αρτηρίες. Μετά από αυτό, ο Ζινολά, που έχει δουλέψει και ως μοντέλο για την L'Oreal, άρχισε να ζει ακόμη περισσότερο τη ζωή του.

Χώρισε και δείχνει καλύτερα από ποτέ στην αγκαλιά του 27χρονου μοντέλου, το οποίο, η αλήθεια είναι πως μοιάζει με την πρώην γυναίκα του. 

Και έρχομαι να σε ρωτήσω με αφορμή αυτό το γεγονός: Τι στο καλό πιάνει τους άντρες εκεί γύρω στα 40-50 και κυνηγούν μικρότερες γυναίκες; Δεν τους κάνει η γυναίκα τους; Θυμούνται τη ζωή που δεν έκαναν; Θέλουν απλά να τονώσουν το «εγώ» τους, αψηφώντας τους γύρω τους, γιατί μια ζωή την έχουνε; Ή τίποτα από όλα αυτά;

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή

Τον όρο «μέση ηλικία» επινόησε ο Έλιοτ Ζακές, το 1965, ωστόσο, «η κρίση μέσης ηλικίας» έγινε γνωστή μέσα από το βιβλίο του Ντανιέλ Λεβινσόν στα τέλη της δεκαετίας του '70, «Οι εποχές της ζωής ενός ανθρώπου». Αυτό που υποστήριξε ο συγγραφέας είναι ότι οι άνδρες γύρω στα 40-45, καταλαβαίνουν πως δεν έχουν κάνει αυτά που ήθελαν, όταν βρίσκουν χρόνο να σκεφτούν μέσα σε μια ζωή έντονων ρυθμών.

Τότε, ξεκινά η κατάθλιψη, το άγχος και η απελπισία. Κάπως έτσι αρχίζουν οι καβγάδες με τη σύζυγο, η αδιαφορία και οι αλλαγές. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν από τα πιο απλά, όπως τα ρούχα και το κούρεμα, μέχρι το ότι θέλει χρόνο να σκεφτεί. Αλλοι απλά περνούν τη φάση μέσα στον γάμο και άλλοι χωρίζουν.

Και γιατί χωρίζουν; Ο γάμος τους κάνει να αισθάνονται «δεμένοι» σε μια υποχρέωση και μακριά από τα χρόνια της διασκέδασης. Με μια μικρότερη γυναίκα, λοιπόν, νιώθουν πως ένα παλιό μοντέλο αντικαθίσταται με ένα καινούργιο, το οποίο θα φέρει νεανικότητα και την πολυπόθητη «δεύτερη ευκαιρία». Θέλουν να δείξουν πως δεν έχουν χάσει τη μάχη με τον χρόνο, την επαφή τους.

Ενας, ακόμη, λόγος που μπορεί να δικαιολογεί τη στροφή τους στις μικρότερες γυναίκες είναι πως πιστεύουν πως όλες οι γυναίκες μια κάποιας ηλικίας είναι σαν την πρώην του. Ακόμη και να περνούσαν καλά στον γάμο τους, ορισμένες δυσάρεστες εμπειρίες θα έχουν υπάρξει, οπότε τους φοβίζει μια επανάληψη της ίδιας πραγματικότητας.

Η νεότερη γυναίκα φαίνεται σαν μια επιλογή χωρίς δράματα, χωρίς προβλήματα. Μπορεί να ισχύει, μπορεί και όχι, μιας και όλες οι σχέσεις απαιτούν επικοινωνία και «δουλειά».

Μελέτη, του 2014, στο Evolution and Human Behaviour Journal ανέφερε πως οι άνδρες έχουν την τάση να έλκονται από γυναίκες μεταξύ 20 και 30 ετών και κυρίως από 24χρόνες.

Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα, που έγινε σε 12.656 Φινλανδούς, αποκάλυψε ότι άνδρες μικρότερης ή μεγαλύτερης ηλικίας κλίνουν προς τις γυναίκες αυτής της ηλικίας. Αυτό συμβαίνει γιατί οι άνδρες έλκονται από γυναίκες, που έχουν υψηλά τα επίπεδα γονιμότητας, όπως η νεότητα και η ομορφιά.

«Άντρες από το εξελικτικό μας παρελθόν που έλκονταν από θηλυκά με χαμηλή γονιμότητα δεν είναι πρόγονοί μας. Τους έφαγε το εξελικτικό χώμα. Έτσι όλοι οι ζωντανοί αρσενικοί είναι απόγονοι μιας άρρηκτης γραμμής από προγονικούς άντρες που πέτυχαν να ζευγαρώσουν με γόνιμες γυναίκες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο εξελικτικός ψυχολόγος Ντέιβιντ Μπους.

Ο ψυχολόγος υποστηρίζει ότι υπάρχει διαφωνία σχετικά με αυτό, με αρκετούς να υπογραμμίζουν πως οι μεγαλύτεροι άνδρες επιλέγουν μικρότερες επειδή είναι εύκολος ο χειρισμός τους. Κάτι, που ωστόσο, καταρρίπτεται μιας και οι νεότεροι έλκονται από αυτό το γκρουπ των γυναικών.

«Αντρες που έχουν ερωτική επιθυμία για νεότερες γυναίκες, αν είναι παντρεμένοι, επιλέγουν αν θα ακολουθήσουν ή όχι τις επιθυμίες τους. Ακόμα και οι γυναίκες μπορεί να νιώθουν έλξη για νεότερους άντρες. Συνεπώς μια 40άρα μπορεί να θέλει να ρίξει στο κρεβάτι το νεαρό κηπουρό της, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θέλει να τον παντρευτεί», ανέφερε μεταξύ άλλων.

Οπότε σωστό ή λάθος δεν υπάρχει για τις σχέσεις γενικότερα, με τον καθένα να κάνει όπως αισθάνεται και θέλει.

http://www.typos.com.cy/cat/10/article/25452

 
Δημήτρης Παπαδημούλης: «Η πολιτική Σόιμπλε θα διαλύσει την Ευρωζώνη, όχι μόνο την Ελλάδα». Άρθρο στη διαδικτυακή εφημερίδα ευρωπαϊκών υποθέσεων “EU Observer”.
News - Απόψεις
Σάββατο, 17 Δεκέμβριος 2016 13:31
  • Δημήτρης Παπαδημούλης: «Η πολιτική Σόιμπλε θα διαλύσει την Ευρωζώνη, όχι μόνο την Ελλάδα».

Άρθρο στη διαδικτυακή εφημερίδα ευρωπαϊκών υποθέσεων “EU Observer”.

Image1

Η δημοφιλής online πλατφόρμα ενημέρωσης και πολιτικής ανάλυσης «EU Observer» φιλοξενεί άρθρο του Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Παπαδημούλη.

Στο άρθρο του ο Έλληνας ευρωβουλευτής επισημαίνει μεταξύ άλλων, ότι την ίδια στιγμή που «η ελληνική κυβέρνηση παλεύει να εξηγήσει τα αυτονόητα», με το μεν ΔΝΤ να επιμένει στο ίδιο πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής που το ίδιο έχει παραδεχθεί ότι υπήρξε «αποτυχημένο», ενώ, αναφορικά με τη στάση της Γερμανίας, ότι «κανείς δεν θα μπορούσε να περιμένει πιο ανεύθυνη και υποκριτική συμπεριφορά από τον αρμόδιο Υπουργό Οικονομικών Βόλφγκαγκ Σόιμπλε», ο οποίος επιχειρεί διαρκώς να αμφισβητεί τη συμφωνία.

«Η Ελλάδα προχωρά με σταθερότητα σε ένα πολύ δύσκολο μονοπάτι, κάνοντας μεγάλες θυσίες, φέρνοντας όμως και μεγάλες αλλαγές» καταλήγει ο Δημ. Παπαδημούλης. «Κάποιοι κύκλοι θέλουν συνεχώς να δυσκολεύουν το μονοπάτι μας, αλλά δεν θα τα καταφέρουν».

Link δημοσίευσης: https://euobserver.com/opinion/136306

Ακολουθεί το άρθρο μεταφρασμένο στα ελληνικά:

 

Η πολιτική Σόιμπλε θα διαλύσει την Ευρωζώνη, όχι μόνο την Ελλάδα

Η ξαφνική ανακοίνωση του εκπροσώπου του Γερούν Ντάισελμπλουμ ότι οι θεσμοί αποφάνθηκαν για το «πάγωμα» της εφαρμογής των βραχυπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Επιτροπή μέσω του αρμόδιου Επιτρόπου Μοσκοβισί, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσω του Προέδρου Σουλτς, αλλά και των ομάδων της Αριστεράς, των Σοσιαλιστών, και των Πρασίνων, ο Γάλλος Πρόεδρος Ολάντ και ο Υπουργός Οικονομικών Σαπέν, έσπευσαν να ασκήσουν σκληρή κριτική για αυτή την ξαφνική ανακοίνωση.

Επί της ουσίας, δεν έχει ληφθεί καμία συλλογική απόφαση προς αυτή την κατεύθυνση ούτε από το Eurogroup, ούτε από τον ESM, ούτε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Πρόκειται για μια μονομερή ενέργεια του Προέδρου του Eurogroup, έπειτα προφανώς από πιέσεις που δέχθηκε. Από ποιους ξεκίνησαν οι πιέσεις, είναι ένα θέμα που αφορά το αστυνομικό ρεπορτάζ και την ερευνητική δημοσιογραφία - σίγουρα όμως δεν είναι ευθύνη τόσο της ελληνικής κυβέρνησης, όσο και των ευρωπαϊκών θεσμών να ασχολούνται για τους λόγους μια τέτοιας κίνησης.
Ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης και των θεσμών είναι η εφαρμογή της συμφωνίας, η προώθηση των μεταρρυθμίσεων, η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, η προστασία των ευάλωτων κοινωνικών στρωμάτων στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Ευθύνη των θεσμών είναι η τήρηση των δικών τους δεσμεύσεων προς την Ελλάδα, η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, αλλά και η αναγνώριση των βελτιωτικών κινήσεων που πρέπει να γίνουν στο ζήτημα των πρωτογενών πλεονασμάτων και των φορολογικών συντελεστών για να επιτευχθεί βιώσιμη ανάπτυξη και οικονομική σταθερότητα.

Η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε να πετύχει τους στόχους της για το 2016, με την υπερ-απόδοση των κρατικών εσόδων και το υψηλό πλεόνασμα να δίνει τη δυνατότητα στον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να προβεί σε κινήσεις ανακούφισης των χαμηλοσυνταξιούχων. Είναι αυτονόητο η κυβέρνηση να επιχειρεί κάτι τέτοιο, σε μια κοινωνία που επί έξι χρόνια βρίσκεται αντιμέτωπη με πολύ μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, με τις προηγούμενες κυβερνήσεις να έχουν περικόψει 12 φόρες τις συντάξεις από το 2010, με το ΑΕΠ να έχει μειωθεί πάνω από 30%, με μια υψηλότατη ανεργία που διαμορφώθηκε μεταξύ 2010-2014, και με ένα πολύ σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού να διαβιεί σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
Τα έκτακτα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης είναι το λιγότερο που κάνει, και που οφείλει να κάνει, για να ανακουφίσει έστω και προσωρινά, ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας.

 

Την ίδια στιγμή, η ελληνική κυβέρνηση παλεύει να εξηγήσει τα αυτονόητα στο ΔΝΤ και τη Γερμανία, αναφορικά με τα νέα μέτρα λιτότητας που προτείνει το Ταμείο, και τις συνεχείς δηλώσεις του Γερμανού Υπουργού Σόιμπλε για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

Από το 2010 μέχρι και σήμερα, το ΔΝΤ έχει αποτύχει πλήρως στις εκτιμήσεις του για την ελληνική οικονομία, κάτι το οποίο παραδέχθηκε εκπρόσωπός του φέτος το καλοκαίρι, σημειώνοντας επίσης πως το μείγμα πολιτικής που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα από την πλευρά του Ταμείου όξυνε περαιτέρω τα ήδη μεγάλα δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας.
Ωστόσο η διαπίστωση αυτή, δεν το εμποδίζει να ζητά νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, άρνηση να αποδεχθεί και να σεβαστεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο αναφορικά με την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, κινούμενο πάντα
στο ίδιο πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής που το ίδιο το Ταμείο χαρακτήρισε «αποτυχημένο».

Αναφορικά με τη στάση της Γερμανίας, κανείς δεν θα μπορούσε να περίμενε πιο ανεύθυνη και υποκριτική συμπεριφορά από τον αρμόδιο Υπουργό Οικονομικών Βόλφγκαγκ Σόιμπλε.
Είναι ο πολιτικός ο οποίος επιχείρησε να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη πέρυσι το καλοκαίρι, ο οποίος δεν αναγνωρίζει την μεγάλη μεταρρυθμιστική προσπάθεια της κυβέρνησης και την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων,
επιχειρώντας διαρκώς να αμφισβητεί τη συμφωνία και να τονίζει πως το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος, αλλά το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Η ελληνική οικονομία πρέπει να γίνει πιο ανταγωνιστική, ωστόσο αυτό προαπαιτεί μια σειρά βασικών οικονομικών πολιτικών τις οποίες πεισματικά -και μεροληπτικά- αρνείται να αναγνωρίσει ο Σόιμπλε, όπως η μείωση της φορολογίας και μείωση των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα από το 2018 και μετά.
Είναι βέβαιο ότι η ελληνική οικονομία δεν θα γίνει πιο ανταγωνιστική ούτε με τη διατήρηση των πλεονασμάτων στο 3,5% τα επόμενα χρόνια, ούτε με πρόσθετες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, ούτε με μείωση των δαπανών του κοινωνικού κράτους.

Τα πράγματα είναι απλά. Η Ελλάδα προχωρά με σταθερότητα σε ένα πολύ δύσκολο μονοπάτι, κάνοντας μεγάλες θυσίες, φέρνοντας όμως και μεγάλες αλλαγές. Πρέπει να συνεχίσουμε στον ίδιο ρυθμό και με την ίδια εργατικότητα σε όλους τους τομείς για να μεταφέρουμε τα αριθμητικά οφέλη της δημοσιονομικής πολιτικής στην πραγματική οικονομία, στα νοικοκυριά, στους ελεύθερους επαγγελματίες και στις επιχειρήσεις. Κάποιοι κύκλοι θέλουν συνεχώς να δυσκολεύουν το μονοπάτι μας, αλλά δεν θα τα καταφέρουν.

 

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επικεφαλής της αντιπροσωπείας ΣΥΡΙΖΑ.

 


Σελίδα 6 από 201
CARS 3 - 15 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ KAI ΣΕ 3D - Αφίσες - Sneak Peek Trailer
CARS 3 - 15 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ KAI ΣΕ 3D - Αφίσες - Sneak Peek Trailer
CARS 3 - 15 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ KAI ΣΕ 3D - Αφίσες - Sneak Peek Trailer CARS 3 are back   Παραγκωνισμένος από μια καινούργια γενιά ...

ATTICANEWS.GR στο Facebook

Powered by Jasper Roberts - Blog
Διαφήμιση
Διαφήμιση